- .altijd hand opsteken als je iets (terug) wilt zeggen, de facilitator verdeelt de spreektijd eerlijk, als een dialoog ontstaat kunnen anderen niet meer aan bod komen
- .als je iets wilt zeggen over het punt dat aan de orde is steek je je hand op, maar als je direct wil reageren op de laatste spreker steek je 2 (wijs)vingers op, zodat de facilitator je als eerste het woord kan geven en er niet alweer overheen gepraat is.
- .als je een T maakt met je handen, meldt je dat je een technisch punt hebt: vergaderorde of iets in de buitenwereld, maar geen inhoudelijk punt
- .acclamatie: instemming betuigen we met zwaaien, niet met klappen, zodat men verstaanbaar blijft
- .handen wentelen alsof je touw oprolt: kom ter zake, ik wil sneller
- .alsof je iets optilt: luider, ik versta je niet
- .om harmonie en kwaliteit van beslissingen te vergroten hanteren we GEEN democratie van 51%. We streven naar consensus (niemand oneens) en het mooiste is unanimiteit (iedereen voor).
Voor grote groepen zijn er ook nog handgebaren om geluidloos uit te drukken dat je vindt dat de spreker racistische of sexistische uitspraken doet die je eigenlijk niet in je nabijheid wilt horen. Of dat iemand haantjes gedrag vertoond, of zich niet aan de aanwijzingen van de facilitator, en de vergaderzelfdiscipline houdt. En vele andere.
|
