Open mind

Om de inhoud van deze webpage te kunnen benutten, moet men op de hoogte zijn van enkele basale technieken gebruikt bij Psychologische oorlogsvoering. Met heeft een zekere weerbaarheid nodig om hieraan het hoofd te kunnen bieden.

Heel in het kort:

1. Geheime operaties moeten geheim blijven. Dit kan worden bereikt door totale geheimhouding, maar indien dat niet mogelijk is kan het ook door beïnvloeding van de toeschouwers. Wanneer men hen tot ongeloof weet te manipuleren, is het geheim wel niet echt geheim maar net zo veilig, want men gelooft niet dat het waar is.
2. De basis-techniek voor het verspreiden van ongeloof is: Grijze propaganda. Hierbij brengt men expres valse bewijzen in omloop voor een misdaad die wel degelijk heeft plaatsgevonden. Wanneer de bewijzen dan ontzenuwd worden, denkt de argeloze toeschouwer dat de misdaad niet heeft plaatsgevonden.
3. Verdere psychologische eigenschappen die wij als gewone mensen hebben welke meedogenloos benut kunnen worden om ons te misleiden:
   1. De grote leugen (het omklappunt): Als de waarheid maar verschrikkelijk en absurd genoeg is, zullen wij haar niet geloven, omdat het zo onwaarschijnlijk lijkt. Bijvoorbeeld: Hitler stak zelf het parlement (de Reichstag) in brand, en gaf toen de communisten de schuld.
   2. Sociale druk: Angst om voor gek versleten te worden door de naaste omgeving. Manipulators creëren een sfeer van "wat de waarheid is", en wie daar aan twijfelt is niet goed bij zijn hoofd — op zijn minst.
   3. Stunteligheid: Iemand die stuntelt, wekt een onschuldige indruk. Het ongelooflijke gestuntel van George W. Bush (Bushism) heeft zeker dat effect. Het zou kunnen dat het een gewetenloze, doelbewuste man verbergt.

Remedie:

Vanwege de grijze propaganda (opzettelijk verspreide valse bewijzen voor werkelijke misdaden; 90% van de berichtgeving) kun je van geen enkel nieuwsbericht weten of het klopt; of het waar of onwaar is. Wat je echter wel kunt doen, is onthouden dat het nieuwsbericht bestaat. Want dat is wel een feit. Als een president of premier beweert dat iets is gebeurd of gedaan, dan kan dat twee dingen betekenen: of hij gelooft dat het zo is, of hij wil dat u gelooft dat hij het gelooft.

1. Stel uw definitief oordeel (waar/onwaar) over elk brokje informatie uit — het liefst oneindig lang.
2. Combineer de brokjes informatie.
3. U vindt nu tegenstrijdigheden;
   Degene die intern tegenstrijdige informatie blijft verdedigen is waarschijnlijk bezig u een oor aan te naaien.
4. Wat overblijft, hoe onwaarschijnlijk ook, is waarschijnlijk de waarheid.
5. Zinnen met het werkwoord 'zijn'/'is' erin, zijn (haha) vrijwel altijd een simplificatie van de werkelijkheid, of zelfs regelrecht onjuist: Spinazie is groente maar groente is geen spinazie. Wees hiervan bewust, en spreek dit bewustzijn uit door te proberen het werkwoord te vermijden.

— Micha Kuiper (talk) 12:30, 14 Oct 2006 (CEST)

Houd moed, Calimero!

6. Mensen hebben wel eens de neiging de moed te verliezen, als ze alle ellende en corruptie beginnen te ontdekken en onder ogen moeten zien. Het lijkt allemaal zo groot, en jij zo klein en machteloos. Volgens mij is dit nergens voor nodig.

Je kunt op meerdere manieren naar deze situatie kijken:

• je kunt je concentreren op de meedogenloosheid — dat is erg deprimerend.
• je kunt ook kijken naar het daadwerkelijke fysieke leed op Aarde. Dat wordt niet meer of minder al naar gelang de oorzaak of de daders. En dan is het juist prettig te weten dat er opzet in het spel is, in plaats van "human nature", chaos, natuurkrachten en andere vage, ongrijpbare oorzaken van leed en ellende.

Uiteindelijk zijn onze machthebbers aangewezen op de vrijwillige medewerking van ons allen. Hun soldaten zijn onze zonen en buurjongens. Hun marionetten zijn de politici die wij verkiezen. Wanneer wij allemaal wakker worden stort het kaartenhuis van de manipulators in. Er zijn altijd al genoeg mensen die zich nu reeds inzetten voor een betere wereld. Zodra het massale bedrog ontmaskerd wordt, krijgen de goede initiatieven vanzelf de overhand en de vrije baan. U hoeft niets speciaals te doen, u hoeft de wereld niet te hervormen of te redden, u heeft alleen maar op te houden met in de leugens te trappen (en uw vrienden aan te moedigen met u mee te doen). Dat is nog eens verbijsterende ironie, niet?

7. Maak geen ruzie met mensen die niet willen luisteren. Laat ze. Ultieme vrijheid is het recht om te geloven dat 2+2=5.
Zorg dat je ergens een schouder hebt om op uit te huilen, want het gaat niet in je koude kleren zitten.
— Micha Kuiper (talk) 22:16, 17 Oct 2006 (CEST)