Ik denk dat niemand van ons veel kan bereiken in zijn eentje in de kamer. Bovendien moet je, op 22 november of kort daarna, toch wel een kritische massa achter je krijgen van de burgers. Ik denk aan 10% (het equivalent van 15 zetels).

Hoe de verkiezingen uitpakken interesseert me niet zoveel. Ik vind het ook onzin om allerlei strategische spelletjes te verzinnen om de ene kandidaat van lijst 14 in de Kamer te krijgen in plaats van de andere. Wat een geneuzel. Ik weet gewoon zeker dat wij verdienen om met 17 man in de kamer te zitten, als je kijkt naar onze programma's en naar de mening van kiezers (sommige/kritische massa).

Het is alleen zaak om tijdig (nog 18 dagen) voldoende aandacht te krijgen. Te laten zien dat wij een Beternatief zijn voor de politieke praktijk. Dat zelfs de zeer kritische oppositiepartijen de hoop op verandering hebben laten varen, en dat je beter niet op "hopeloze" gevallen kunt stemmen. (Tenzij je zelf geen hoop meer hebt.)

Geloof er nou gewoon in !!!

Hoeveel mensen ken jij die echt oorlog willen, honger willen, economische crisis willen, voorgelogen willen worden?

Ik ken er geen één. Ik ken alleen mensen die zichzelf voor de gek houden.

Als we geen of weinig zetels halen, hebben we een nieuwe situatie, en kunnen we nieuwe plannen maken.

Als we veel zetels halen, zijn we ook niet "binnen" maar is dat slechts een voetje tussen de deur.

Leef bij de dag en kijk naar de horizon.

We moeten het met elkaar doen. Uiteindelijk moeten we (ooit) 10% van de burgers winnen en 80% van de burgers meekrijgen willen we blijvende verbeteringen scoren.

Kleinschalig strategisch denken is soms nuttig, maar ik geloof dat het hier averechts zal werken omdat je dan je einddoel wel erg ver weg laat lopen van je vandaan.

— Micha Kuiper (talk) 11:02, 3 Nov 2006 (CET)