Talk:GroeneZon.nl - Rascha's Zonnegroentetuin in Egmond
From Talk2000.NL
|
|
< Keer terug naar: GroeneZon.nl - Rascha's Zonnegroentetuin in Egmond [edit] Reageer
[edit] Dialoog met Pinq: bloemdagenLeuk die groene zon! Mag ik vragen wat bloemdagen en wat bladdagen zijn? Sommige zaden kennen een lange kiemduur dus misschien hoef je je nog niet ongerust te maken over zaad dat nog niet is opgekomen, ook zijn vogels er dol op, die je ook weer wel nodig hebt voor het evenwicht bijvoorbeeld om te voorkomen dat je halve oogst wordt opgeschrokt door dikke vraatzuchtige slakken. grts, pinq 23:20, 14 May 2007 (CEST) Is je vlaszaad inmiddels opgekomen? Het heeft immers een kiemduur van circa 2 tot 4 weken en bij slecht weer nog meer.... grts, pinq 11:35, 2 Jul 2007 (CEST)
Fijn dat het Vlaszaad alsnog is opgekomen, je tuin ziet er mooi uit nu! grts, pinq 09:58, 20 Jul 2007 (CEST) [edit] Dialoog met PeterAt 15:10 11/06/2007, Peter wrote: hoi tuinderes,
Ik heb wel eens een artikel gelezen van iemand die alles daar liet groeien
er is op tuinieren zoveel te ontdekken waarvan je totaal niet eens een
leuk om jouw verhaal bij ekobaan te vinden.
dat met dat satelietbeeld lukte me niet. heelveel zon op je pad
Hoi Rascha, dank voor je antwoord. we kennen elkaar niet, maar op tuintechnies gebied wil ik wel met jou communiceren, als jij ook wil. ik heb de omscholingscursus b-d- land en tuinbouw van kraaybeekerhof 1990-1992 gevolgd. vanaf kind ben hevig geinspireerd met boerderij en tuin. alleen ben ik jaren uit het vakgebied geweest. sinds 1986 pakte ik het weer op en ben ik op een volkstuin gaan zelfstudien. alles wat ik bedacht over hoe alternatief ik mijn groenten, fruit en bloemen kon laten groeien ging een ontwikkeling door. die tuin was zware zeeklei aan het noordzeekanaal, ik bedoel echt zwaar. dat was meteen een confrontatie, ik wil ook niet spitten. die grond was een spinneweb van kweek, spitten en ik op mijn hurken kluiten openbreken en kweek er uitpulken, elke milimeter risoctoom loopt op nieuw uit dus het begon weer vrolijk te groeien. ik wou verder zonder grondbewerking aan het telen. bij herrinering dat ging eigenlijk niet niks ging lekker aan de groei. die grond droogde uit als een steen een harde plak met gigantische scheuren. toen kwam ik door handelen zover dat ik met mijn handen de tuin los heb gewerkt en dat werkte het werd rul. o.k. dit is een heel verhaal over toen en grond en bewerken en hoe en waarmee. elk jaar elke dag sta ik voor het punt van wat zal ik nu eens doen of doe ik niks dat is dan zo een onbewuste handeling. en soms dan is daar de inspiratie en dan gaat het als vanzelf en dan is het goed. opgeblazen groenten vind ik niks. kwarrende planten is volgens mij een gevolg van gebrek aan visie, dat is wat gangbaar gebrekziekte word genoemd. als amateur semie professionele biologische teler moet je hier wel bewust van worden. tuinieren is zonder meer ingrijpen in een natuurlijke" omgeving ik wil iets daar wat spontaan daar niet voorkomt daar leg ik dwingende hand, grondbewerken is grondkwetsen de natuur geeft meteen een herstel reactie. planten die dan opkomen hebben voor die plek een herstellend vermogen en dat zijn natuurlijk niet de planten die ik er wil, eigenlijk word het dan een strijd. ik verbaas mij steeds weer over de groeikracht van "onkruid" zo is het nog minuscuul en dan kijk ik een paar dagen verder en dan bloeit t. een regeneratiekracht ongehoort. als je het leuk vind dan hoor ik dat graag. veel zon op je pad Peter
Date: Tue, 26 Jun 2007 12:24:24 +0200 Peter wrote hoi Rascha, tja over tuinieren blijft er altijd veel te vertellen en dat doe ik ook graag. jij verteld meteen ook veel dat is een leuke uitwisseling. ik heb niet zoveel ervaring met de computer. wat gebeurt er met de dialoog op jouw website? tussen de regels begin ik een vermoeden te krijgen over de vorm van je tuin en wat je er op doet. misschien is het wel een verrassing om door deze uitwisseling steeds meer een beeld van onze tuinen te krijgen zonder foto. mijn tuin is op een volkstuincomplex in assendelft gelegen. er zijn vele van de zelfde complexen in assendelft ze stammen uit de jaren 20 vorige eeuw ze zijn toen opgezet in een tijd van armoe de gewone mens kon voor weinig geld zijn eigen groenten bouwen. die grond is dus al vele jaren op allerlei manier in gebruik de geschiedenis ervan is ook een interessant verhaal. het complex is een lang gerekt stuk van 2 ha de tuinen zijn +-50 meter lang en 5 meter breed ik heb er drie in gebruik waarvan twee nu vermoed ik 5 jaar biologisch bewerkt, dat is kort en de grond is dus in omschakeling, allerlei uiterlijk waarneembare veranderingen met vragen dienen zich aan. het is het op 1 na achterste stuk midden in het weiland. Het is veengrond en in verhouding met de klei waar ik jaren op heb gewerkt als grondbewerking een makkie. maar wat bijvoorbeeld dan weer heel anders is is het grondwater dat staat op zomer of winterpeil met de poldersloot op zomers normaal 40 centimeter. het watert gewoonlijk zeer goed af maar als het droog is dan word het ook wel droog dat merk je goed in de groei als het nou extreem regent dan staat de poldersloot vol, kan zelfs overlopen en dan is de tuin ook vol maar dat gebeurt niet gauw. voor droge tijden zou ik graag een beregening willen, maar waar haal ik dan goed water vandaan? dit is mij een vraagstuk nu wil ik iets vertellen over mijn visie van tuinieren en dat wil ik denk ik steeds opnieuw, ergens een ingang vinden voor een verhaal. sinds kort heb ik de visie dat alle en ieders doen een kompleet unieke situatie is. mijn tuin ontstaat door mijn unieke handelingen, ieder moment is nieuw en roept bij mij iets op om te doen of niet te doen dat wist ik natuurlijk wel maar het gebeurde meer in het onbewuste. daarom het klakkeloos volgen van de iedeen van een ander dat gaat niet werken dan word dat onbewust [o.k. dit komt ook zomaar op] zo krijg ik dus ook mijn persoonlijke ideen over biologisch dynamisch. het gebruiken en maken van preperaten is een van bd gedachten maar er is veel meer wat dynamisch is en hier moet je persoonlijk mee worden. nu iets over distels, dit vind ik een heel intrigerende plantengroep. weet jij dat er voor bepaalde soorten wettelijke regels voor het laten groeien op "jouw land" zijn? distels zijn verguist er zijn ook "boeren wijsheden en uitspraken" omtrend. als je met anderen over distels begint dan is het meestal over het bestrijden ervan als je dan bepaalde soorten wilt laten groeien dan nemen ze je meestal niet serieus. volgens mij ruiken de bloemen van alle soorten heel sterk en lekker. vlinders en bijen zijn er gek op ik heb wel eens geprobeert om wollige distel en knikkende distel te kweken maar de hele planting volgen vraagt nogal tijd de knikkende distel ging in bloei maar de wollige distel was ik toch uiteindelijk kwijt ik had gehoopt op de wijsheid dat distels als je ze eenmaal heb dat ze niet meer te bestrijden zijn. mooie planten als je zaden wil dan moet je naar een heemtuin en even wat rondstruinen. wat je meestal in de tuin tegenkomt zijn akkerdistels, in een grote groep best ook wel mooi maar als je tuin "klein" is dan is het nogal een opdringerige plant ze hebben een wortelstok en als je die probeert uit te trekken breekt ie ergens diep af en dan komen er makkelijk twee of meer planten voor terug, waar deze plant niet tegen kan is constant afschoffelen dan put je hem uit maar hij heeft een lange adem en gaat ook lekker tussen de vaste planten zitten daar is het dus wel wat lastiger even een jaar niks doen en hij staat er weer. je krijgt het nooit volledig weg, dus geen ruzie mee maken. vorig jaar had mijn buurvrouw een prachtige distel in de groei zij dacht dat ze spontaan een kardoenplant aan de groei had ik had meteen door dat het distel is maar ik zweeg bang dat ze hem zou omschoffelen en ik wist stomgenoeg niet om welke het ging. ik heb het haar uiteindelijk toch gezegd en gevraagd of ik hem in de herfst mocht hebben, dat kon. nu staat het in bloei en heb ik hem gister met de flora van Heimans gedetimeneert het is een speerdistel stom dat ik dat niet onmiddelijk heb bedacht. maar dat komt waarschijnlijk door dat ik wel de bloeiwijze ken maar niet z'n volledige gedaante over twee groeijaren. het eerste jaar lijkt het inderdaad enigzins op kardoen, maar ga dan maar eens met je hand naar hem toe dat laat ie wel even voelen je ziet het niet maar ineens is het allemaal prik, je pakt hem echt niet. tja en nu staat ie dus in z'n eind verschijning te bloeien en ik neem aan dat het vrachten zeer kiemkrachtig zaad gaat geven en ik heb geen zin om voor jaren overal speerdisteltjes te moeten wieden dus moet ik het verwijderen. ik hoop dat je dit een interessant verhaal vind en dan eindig ik met een toepasselijke
aantekening van Heimans over de speerdistel, Cirsium lanceolatum.
de bladen lopen uit in lange gele stekels scherp als naalden.
de vinnigste distel, geen plekje om aan te vatten, toch een mooie, forse plant.
06-07-2007 Rascha wrote;
Date: Thu, 19 Jul 2007 12:12:28 +0200 Peter wrote heej Rascha, wat leuk je reactie! ik begrijp dat jij heel erg met een "alternatieve" tuinmethode begaan bent en dat je probeert bij ingeving je tuin te laten zijn. zo wordt het uniek. ik ben benieuwd hoe jij al die planten laat groeien, ik bedoel wat vind of weet jij van concurentie. als ik nu met deze nattigheid naar "mijn" planten kijk dan worden ze snel wat ik noem overwoekert door onkruid. dat onkruid groeit echt vele malen sneller dan "mijn "planten en het is echt massaal en het staat bijna meteen in bloei "mijn" planten verstikken en raken geheel uit de groei dat onkruid ga ik dus wel composten. ik kan er op redeneren misschien trek ik ze wel naar mij toe of door deze constante herhaalde cultuur-maatregel heeft dit onkruid tot gevolg het is een circel die niet eindigt. mijn buren hebben voor jaren heftig onkruid bestreden en beweren dat hierdoor bij hun veel minder onkruid was. dit verandert allemaal over het hele tuincomplex zijn er tuinen zonder bewerking daar groeit van alles wat ik ook niet zomaar wil. mijn buren zijn dus ook heel bang voor zaad schietend onkruid mij kan dat minder schelen omdat ik ervan uitga dat die ouwe grond boordevol allerlei zaden zit. wat ik wel vervelend vindt zijn oprukkende wortelstokken, maar ook hier moet je niet wakker van gaan liggen bij mij is de schoffel oppermachtig maarja dit is natuurlijk wel in striijd met bovenstaande. van het biologisch-dynamische kan ik je wel wat meer vertellen, ik heb heel wat gezamenlijke studie over de b-d landbouwcursus gedaan. de agenda van Maria Thun ken ik daar heb ik jaren ervaring mee om die grijze uren uit te leggen moet je voorin of achterin goed lezen het heeft te maken met planeten die elkaar bijvoorbeeld bedekken zoals maan en zon's verduistering of met cristelijk heilige dagen. niet zo eenvoudig dus. met de b-d preperaten heb ik ook praktijk ervaring. nu twee weken verder en bere druk met van alles er zit vakantie aan te komen. dat kan ik eigenlijk niet zo met de tuin rijmen net nu er van alles oogstbaar word. het is nu een rijk gevulde dis. een week kan ik over zien maar langer zal wel tot gevolg hebben dat gewassen niet gegeten worden, nou ja dat moet dan zo zijn. maar wat ik meer moeilijk vind is dat wij vooruit in het seisoen denken en dat er nu nog heel wat mogelijk is om teelten voor de herfst te beginnen, maar ben je drie weken verder dan word dat toch kritiek. om te kunnen zaaien moet ik eerst oogsten en afruimen en een zaai of plantbed maken. het onkruid is nu werkelijk gigantisch, doe ik niks dan staat het in twee weken hoog en in bloei. nu kan ik het min of meer nog aan en vult het de kompost. de kompost gaat als een trein het is zo verteerd. die warmte en vocht van nu is idiaal om kompost te maken. ik had een mooi aardappelveld en ik had er goeie verwachting van maar toen die heftige regens in zetten was het plots heel anders ik zag een eerste begin van aardappelziekt in het loof en keek het een paar dagen kritisch aan. opeens waren daar die zware buien en dat voelde niet goed. binnen een paar dagen was al het loof smet en de grond somp. en dat houd niet op ik heb het loof weg gehaald maar de pieper zit er nog en de grond is nog steeds somp. nouja zogaat dat met aardappelteeld in deze sterk schommelende weerbeelden. heel leerzaam. Wat ik nu sterk ervaar is dat de levende bodem en de planten niet makkelijk te begrijpen zijn. bijvoorbeeld in theorie word er verteld over plantenvoeding en groeibeeld. in praktijk is dit maar [als het er al toe doet] een deel van de waarheid. hier word namelijk nooit zon en regen gemeten en die twee zijn nu juist de grootste variabele. Ik ben te klein en ren altijd achter wat gebeurt aan en trek conclusies maar werkelijk vooruitzien gaat natuurlijk niet en daarom de dingen gaan zoals ze gaan. en dat is maar goed ook weg met die beredeneerde land en tuinbouwmethodes die zijn tegen de natuur in. hebzucht is hier de grootste vertroebelaar. planten die zich niet kunnen verdedigen worden gedwongen in een kunstmatige medium en wonderwel ze laten t toe. Rascha hoe gaat dat nu op jouw tuin, die zandgrond watert natuurlijk af. steek jij er door dit weer ook zoveel tijd in. veel zon op je pad Peter
Date: Sun, 22 Jul 2007 14:15:28 +0200 Rascha wrote; Dag Peter, Bedankt voor je mail. Je vraagt je af hoe ik aankijk tegen concurrentie van onkruid met het tuindersgewas. Als ik op mijn tuin kom dan ben ik elke keer verbaasd over de groeikracht van de planten. Niet alleen van het onkruid, maar ook van de gewassen die ik gezaaid heb. Ik gebruik graag zaad van planten die goed passen bij het onkruid. Het liefst gebruik ik zaad dat op mijn eigen tuin tot zaad is geworden (dus van het jaar ervoor). Het verbaasd mij vaak hoe (bijvoorbeeld) de sla weelderig kan groeien half in de schaduw van onkruiden. Als ik de eigen gezaaide planten wat meer lucht wil geven dan haal ik het onrkuid eromheen weg en dat gebruik ik dan voor de compost, of ik leg het naast de andere planten direcht op de bodem (als het weinig is). Soms gaat het dan weer een beetje opnieuw groeien, maar dan heeft het wel een flinke achterstand op de andere planten. Ik wied meestal selectief. Daarmee bedoel ik dat ik niet alle onkruiden weghaal, lang niet. Ik vind ze veel te mooi en ben benieuwd hoe ze eruit zien als ze groter worden. Het is een aanvulling op het totaalbeeld van mijn tuin. Ze helpen de grond voldoende in de schaduw te houden zodat het bodemleven niet uitdroogt, en steeds gevoed wordt met vers organisch materiaal. Er ontstaat een prettig klimaat net onder de onkruiden en planten. Als ik eronder kijk zie ik een soort eigen wereldje (Eric of het klein insectenboek?!).Ook dient het onkruid als ondersteuning van andere planten die erdoor en tegenop groeien. Ik vind het ook prachtig om soms een bepaalde onkruidplant express te laten staan en te zien hoe groot en sterk die dan uitgroeid. Gras en allerlei grassoorten haal ik meestal weg. Ik zie het verschijnen van het gras wel als een behoefte van de bodem aan grasachtigen. I zaai daarom ook graag allerlei graansoorten als groenbemester in de herfst. In het voorjaar wied ik de meeste granen dan weg (die zijn dan nog laag en groen). Echter overal laat ik een deel staan. Enkele planten groeien dan in de loop van het seizoen uit tot geweldige bossen met goudgeel graan (haver; rogge; tarwe). Een deel daarvan is mooi voor in herfstbloembossen. Een deel eet ik op en een deel valt als zaad op de grond en komt het jaar daarop weer op. Dit herken ik als kiemplant en laat ik dan weer staan. Voor mijn gevoel heeft het rijpende graan een soort drogende werking op de bodem en de tuinsfeer. Dat is volgens mij ook de reden dat er de neiging is voor gras om als onkruid op een tuin te gaan groeien. Ik heb het gevoel dat mijn tuin levendiger wordt naarmate er meer verschillende onrkuiden zomaar tevoorschijn komen. Ik verwelkom dat dan ook en laat die onrkuiden waar er maar weinig van zijn zeker staan. Sommige onkruiden zijn een aanwinst voor mijn maaltijden; zoals muur en duizendknopkruid; jonge brandnetelblaadjes en jonge meldeblaadjes. Ik laat ze staan als ze dienen dan tevens als bodembedekker tussen de rijen. Zolang ze er nog staan komt er ook geen nieuw onkruid op. Ik heb ook het gevoel dat een bodem waar geen onkruid meer opkomt ) en dus kaal en zwart blijft) eigenlijker minder levend is geworden. Ik heb ook het gevoel dat wortel onkruiden komen om de bodem diep los te maken. Ik gebruik zelf graag lucerne daarvoor (zodat volgens mijn redenering de onkruid groei van kweek afneemt). Die wortelt heel diep en haalt ook mineralen uit diepe lagen naar boven. Van de lucerne maak ik weer kompost die ik oppervlakkig inwerk, zo helpt de diep wortelende plant dus om een groter stuk van de bodem te gebruiken. De dode wortels verteren en dienen als voedsel voor allerlei bodemleven. Ook ontstaan er zo gangetjes door zware en vaste lagen zodat de bodemstructuur ook toeneemt, en daarmee de afwatering en capilaire werking (zeg maar "op"watering). Hermoes komt in deze zandtuin nog veel voor. Ik zie heermoes als een lichtbrenger. Er zijn veel bronnen die zeggen dat je goed heermoesthee kan maken door het een nacht in water te laten staan. Daarna sproeien over je tuin (bijvoorbeeld op een bloemdag). Heermoes bevat veel kiezel en kiezel heeft de eigenschap informatie te kunnen opslaan. (computerchips zijn ook van kiezel/silicium gemaakt). Natuurlijk dan in een andere vorm. Heermoes komt volgens mij om te helpen de bodem nog lichter te maken. Ik ben blij dat het zo vanzelf op mijn tuin groeit. Zo'n tien jaar geleden was de plek waar mijn tuin nu is nog een bloembollenveld. Nog steeds liggen er rondom diverse bollenvelden. Die worden zwaar bespoten tegen onkruiden groei (veel bollen zijn monocotyl, veel onkruiden zijn dycotyl, dus dat is makkelijk spuiten) en de grond wordt ontsmet (doden van bodemleven). Het ruikt dan niet lekker in de hele streek. Ik zie langs de wegbermen en op de velden de neiging ontstaan dat er heel veel heermoes groeit. Ik geloof dat heermoes een geschenk is om de bodem en de hele streek te helpen weer lichter te maken. Het werkt alleen volgens mij veel sterker wanneer je als mens die onkruiden gebruikt en potentieert (een verdunning maken; en roeren) en die sproeit over je tuin. Als ik onkruid wied vraag ik altijd aan de plant of die "los" wil laten. Soms komt de plant er dan met wortel en al uit. Soms niet. Ik ga er niet moeilijk over doen. Als de plant niet wil, dan is het beter dat de plant blijft zitten. Ik heb foto's op de website gezet. De laatste foto is van mijn tuin een paar dagen geleden. Ik heb een keer gewied (15 juni) tussen de bloemen en dat was voor mij voldoende. Ik heb een paar keer gewied tussen de bladgewassen in de tweede cirkel. Die gewassen zijn nog klein en ik heb de bodem ook niet gemulched daar (omdat het steeds zo vochtig weer is en ik het gevoel heb dat mulchen tussen het jonge groen dan een soort te natte sfeer zou kunnen geven en dan krijg je slakken misschien. Ik heb nog steeds geen last van slakken en ook niet van teveel water. Ik vraag me zelfs af hoe het zal gaan als het heel lang droog zou zijn. Ik heb gemerkt dat de wortels van de planten in ieder geval heel dicht on het oppervak zitten wellicht ook dieper, maar dat heb ik nog niet bekeken). Ik heb ook een keer grondig gewied tussen de aardappels. Nu komt daar niets meer op (ik heb de aardappels wel gemulched, die bodem is dus bedekt.) De aardappels groeien ook al aardig dicht, maar het loof is schaars. Dit zou een goed teken kunnen zijn. Ik heb heel bewust alleen op wortel dagen tussen de aardappels gewerkt. Dit remt normaal gesproken de loof groei en bevorderd de wortelgroei (van alle panten op dat stuk). Het "magere" loof is gunstig in dit weer, omdat er veel wind doorkan en er een drogere sfeer ontstaat. Dit houdt phytopthera tegen. Ik zag wel meerdere stengels die bij de voet verdroogd waren en loslieten. Maar de bladeren zijn helemaal gaaf en groen, volgens mij dus geen teken van phytopthera, maar wat dan wel? Heb ik die stengels geraakt tijdens het wieden? Of heb ik de oppervlakkige wortels beschadigd? Of zat er een soort bacterie ziekte in de compost die ik heb toegedient? Ik heb nu vakantie en geniet ervan. Groeten van Rascha [edit] leuk
—The preceding unsigned comment was added by 83.160.18.54 (talk • contribs) 13:26, 9 November 2007. [edit] Waarom cirkelvorm?Hoi hoi, Ik zie dat je naar een site over permacultuur linkt. Ik volg een opleiding permacultuur, en in de literatuur en de tuinen die ik heb gezien wordt veel gebruik gemaakt van cirkelvormige tuinen, en ik vraag me af waarom. Anders dan dat dit rond een huis handig kan zijn in verband met de indeling in verschillende zones, (zone 1 is het dichtst bij je huis en bevat bijv. sla en kruiden, en zone 5 is het verst weg en bestaat uit natuur die je met rust laat) heb ik nog geen reden gevonden. Voor zonering rond een huis op het platteland kan ik me inderdaad voorstellen dat dit een handige indeling is, maar op andere plekken heb ik nog niet ontdekt waarom een cirkel? Sterker nog, tijdens een presentatie over schooltuintjes, hoorde ik de vrijwilliger die dat jaar verantwoordelijk was voor schooltuintje op 2 cirkelvormige tuinen klagen over gebrek aan overzicht, en dat kan ik me goed voorstellen dat dat niet handig is. Een rechthoekige tuin verdeeld in kleine rechthoekige schooltuintjes lijkt me veel overzichtelijker, en praktischer in dit geval. Weet jij misschien of er wellicht nog een andere reden is voor het gebruik van die cirkelvorm, iets spiritueels ofzo? Verder las ik op je site dat je weer onkruid gezeisd hebt in augustus, binnen de permacultuur is het gebruikelijk om veel meer gebruik te maken van meerjarige planten, bomen en struiken, waardoor je in elk geval in een tuin die al een paar jaar bestaat veel minder last van onkruid hebt. Veel van deze meerjarige planten zijn vergeten groenten zoals eeuwige moes (splijtkool) en eeuwige brocoli. Misschien leuk om uit te proberen... Grts, pinq 10:18, 13 November 2008 (UTC) [edit] Cirkelvorm "leest" anders dan rechthoekige tuin
[edit] Inderdaad iets spiritueels dus...Beste Vanja, bedankt voor je antwoord! Wat je schrijft klinkt inderdaad erg spiritueel. Iets dat ik zelf absoluut niet ben, maar wat iemand belangrijk vind moet uiteraard iedereen voor zichzelf bepalen. Als ik in een tuin bezig ga zal ik gewoon blijven kijken welke vorm praktisch en mooi is in een bepaalde situatie. En natuurlijk zal ik zoveel mogelijk gebruik maken van permacultuur principes. Voor het gebruik hiervan maakt het gelukkig niet uit of wat je geloof is, of je vegetarisch eet of spiritueel bent aangelegd. Iedereen kan gebruik maken van kennis vergaard door permacultuurdeskundigen. Het is alleen wel een buitengewoon kennisintensief systeem, waardoor het hard studeren is, maar goed daar houd ik wel van. grts,pinq 17:00, 14 November 2008 (UTC) [edit] Grote zone 5Zeg Vanja, hoe groot is jou zone 5 eigenlijk? En heb je ook zones 5a ? En wat voor planten heb je in je zones 5 gezet? Grts, pinq 19:29, 24 November 2008 (UTC) [edit] aantrekking van plantenHi, hier een eerste bericht van een beginneling. Iemand vertelde mij ooit, dat de planten/kruiden/bomen die in je tuin komen, zich aan je aanbieden: je hebt ze nodig. En inderdaad: niet alleen de voor vrijwel iedereen geweldige paardebloem, maar ook longkruid, witte dovenetel, braam, kleefkruid, brandnetel, zelfs lavendel en talloze andere planten/bomem/kruiden zijn uit zichzelf gast geworden in de tuin, maar daarnaast ook diverse sierplanten als varens, natuurlijk op de juiste plek... Aldus leer je veel over familie + jezelf in je eigen tuin: fascinerend! Indrukwekkend verhaal: goudsbloemen komen automatisch in je tuin, als je kanker hebt (of natuurlijk iemand uit het gezin). Zodra kankerpatiënt, al dan niet met behulp van de goudsbloem, genezen is, dan wel overleden is (want zo is nu eenmaal dit leven), verdwijnen de goudsbloemen weer. Elke dag een boterham met kruiden uit-eigen-tuin naar 'instinctuele' behoefte, met wat olijf- c.q walnoten-olie is niet alleen een zeer voedzame en smaakvolle, maar zeker ook een uiterst 'honger'-stillende en goedkope maaltijd!!! Daarbij niet te vergeten het blad van braam en aardbei: de beste anti-oxydanten, die er zijn! Eigen ervaring: een paar blaadjes (niet te veel dus) rozemarijn uit eigen tuin, en weg hartkloppingen/ritmestoornissen! Natuurlijk is dit bericht een begin, en nog zeer gebrekkig; aanvullingen zijn dan ook van harte welkom. Groet, succes met de eigen tuin, John Beste John, Leuk dat je ook begonnen bent met tuinieren. Wil je echter uitkijken met verhalen zonder bronvermelding? Je verhaal over kanker en goudsbloemen is mogelijkerwijs zelfs schadelijk, dadelijk schrikt iemand zich de tering als er een goudsbloem in zijn tuin verschijnt. Grts, pinq 20:36, 19 April 2009 (UTC) Hey Rasja,leuke site van je tuingebeuren zeg Ik heb die foto van de kromme sloot van je gecopieerd bedankt,dirk |
