Stelling; Nederlandse groenten: voldoende mineralen en vitaminen
From Talk2000.NL
Contents |
|
Deze pagina is een kopie van een pagina op internet, voor het geval deze ingrijpend wijzigt, verplaatst of verdwijnt. (In sommige gevallen hebben we minimale aanpassingen gemaakt voor de overzichtelijkheid: kopjes, nadruk, of beknopte toelichtingen.) Het is niet de bedoeling inhoudelijke verbeteringen aan te brengen op deze pagina, omdat het een momentopname is. Voor updates moet bij voorkeur een link naar een nieuwe pagina worden gemaakt. Altijd moet duidelijk blijven wat de oorspronkelijke tekst is, en wat toevoeging is. (Let ook op zaken als Copyright.) |
[edit] Kennis over nieuw mestbeleid vraagt om verdere implementatie
- Promoties & Oraties
- 28 feb 2008
- Onderdeel: Wageningen Universiteit
- Nummer: P013
De kennis waarop het huidige generieke mestbeleid is gebaseerd krijgt concurrentie van een groeiend aantal wetenschappelijke publicaties dat aantoont dat gedifferentieerd mestbeleid per regio het behoud van bodem en milieu, natuur en landschap bevordert. Dat concludeert kennissociologe Marian Stuiver die op 29 februari aan Wageningen Universiteit promoveert, na het volgen van experimenten in de Friese Wouden. "Er moet weer ruimte komen voor het lokaal opbouwen van een kennisreservoir."
In haar onderzoek naar vernieuwende manieren van omgaan met mest in de melkveehouderij beschrijft de Wageningse promovenda dat de overheid zou moeten overwegen om de huidige, verboden methode van het bovengronds uitrijden van mest wel regionaal toe te passen. Het gaat dan niet om de klassieke drijfmest met een hoog gehalte aan stikstof, maar om 'goede mest': mest met een lager stikstofverlies (met weinig uitlek naar lucht, bodem en water).
Deze 'goede mest' komt tot stand door keuzen van de veehouder. De mest is het product van aanpassingen aan het voer van het melkvee tot een eiwitarm en vezelrijk dieet (dat minder stikstof bevat), van bodemmanagement en van bemestingstechnologieën.
Uit onderzoek dat de laatste jaren is gedaan komen sterke aanwijzingen naar voren dat zulke voeraanpassingen in combinatie met bovengronds uitrijden ook de beoogde reductie van de ammoniakuitstoot teweeg kan brengen en een goed alternatief biedt voor de huidige mestinjectie van stikstofrijke drijfmest. Ook wijzen onderzoeksgegevens erop dat deze laatste huidige, verplichte methode als nadeel heeft dat de samenstelling van het bodemleven wordt geschaad. Bovengronds uitrijden is daarom een alternatief dat verder onderzocht en uitgebouwd dient te worden voor boeren die willen investeren in bodemleven en bodemstructuur.
Om de gegevens ten behoeve van een alternatief mestbeleid te vergaren werd in het Friese Wouden-gebied wetenschappelijke experimenten opgezet. Dit agrarische gebied kenmerkt zich door kleinschalige percelen omgeven door houtwallen en elzensingels. Binnen de Friese regionale milieucoöperaties Vel (Vereniging Eastermar's Lansdouwe) en Vanla (Vereniging Agrarisch Natuur en Landschapsbeheer Achtkarspelen) verrichtten bodemonderzoekers en veevoeronderzoekers de studie naar regionale oplossingen om de kwaliteit van drijfmest te verbeteren.
- Controverse
De discussies van de laatste jaren over het mestbeleid kenmerken zich door controverses en strijd: de roep om zelfregulering vanuit milieucoöperaties tegenover een van bovenaf opgelegd beleid. Daarnaast staan de wens tot bovengronds uitrijden van mest en de wettelijk verplichte mestinjectie tegenover elkaar.
De nieuwe wetenschappelijk inzichten stellen de Nederlandse overheid in staat het huidige mestbeleid in de melkveehouderij aan te passen aan de wensen en inzichten die per regio verschillen. De nieuwe manieren van mestmanagement bieden kansen voor regionale monitoringssystemen binnen het huidige mestbeleid. De voorgeschreven wijze van het emissiearm aanwenden van dierlijke meststoffen kan dan ook worden uitgebreid met de mogelijkheid tot het bovengronds aanwenden van de mest. De overheid zal de verzamelde inzichten uit de bodemkunde, veevoerwetenschappen en biologische bedrijfssystemen kunnen gebruiken voor het maken van een mestbeleid waar monitoring en certificering van deze alternatieve routes naar duurzaamheid mogelijk zijn, aldus de promovenda. "Op die manier kan na ruim anderhalf decennium uitrijverbod, de verloren kennis voor een duurzamer beheer van bodem en bemesting worden teruggehaald."
- Noot voor de redactie
Nadere informatie bij Marian Stuiver, tel. 06 23912121, e-mail stuivermarian ( op ) gmail.com ?Help. Marian Stuiver promoveert vrijdag 29 februari om 16 uur bij prof.dr.ir. Han Wiskerke, hoogleraar Rurale sociologie aan Wageningen Universiteit. Informatie kan ook worden verkregen bij Jac Niessen, wetenschapsvoorlichter Wageningen UR, tel. 0317 485003, e-mail jac.niessen ( op ) wur.nl ?Help
[edit] Telegraaf: Vitamine weg uit groenten
WAGENINGEN - De kwaliteit van onze andijvie, bloemkool en wortelen holt achteruit. In de afgelopen twintig jaar is de aanwezigheid van vitaminen en mineralen in de zogeheten vollegrondsgroente fors teruggelopen, soms met meer dan vijftig procent.
Dat komt voor een belangrijk deel door het injecteren van mest in al onze landbouwgrond. Dat gebeurt zo agressief dat er daardoor simpelweg te veel schadelijke stoffen in de bodem komen. Dat zeggen verschillende organisaties, waaronder de Stichting Milieubewuste Veehouderij, het adviesbureau Team Ecosys en Aquarius Alliance, een samenwerkingsverband van boeren en wetenschappers. Ook de landbouwuniversiteit van Wageningen is van mening dat deze praktijk de samenstelling van het bodemleven schaadt. Kanker
"Een op de drie Nederlanders krijgt tegenwoordig kanker. Dat is veel hoger dan waar ook ter wereld", constateert Paul Blokker van de Vereniging tot behoud van boer en milieu. "Als we zo doorgaan komt de volksgezondheid in gevaar" , waarschuwt Blokker. "De gemiddelde Nederlander heeft een gebrek aan zink, ijzer, selenium, koper, magnesium. En heeft een fors tekort aan vitamine A. In veel groente zit tegenwoordig geen vitamine C meer. Dan hebben we het over vollegronds groenteteelt, zoals bloemkool, wortelen en andijvie", waarschuwt Blokker. "Het is er de afgelopen vijftien jaar uitgejast. Onze kasgroente, zoals tomaten en paprika, is nog wel steeds voedzaam, maar ook daar zit onvoldoende selenium in. In de hele wereld loopt het aantal mineralen en vitaminen in de voeding terug. Maar in Nederland gaat het sneller dan elders." Blokker wijst met zijn beschuldigende vinger naar de veranderende bodem. Het verandert de gewassen. "Waarom neemt diabetes in Nederland explosief toe?" vraagt hij zich af. "Omdat we ondervoed zijn. Diabetes is hard op weg om volksziekte nummer een te worden." In ons land zien we verder dat het percentage van mensen met overgewicht vanaf 1993, het jaar waarin de mestinjecties werden verplicht, sterk toeneemt. Van 1981 tot en met 1993 steeg dit met ongeveer 0,3% per jaar. Vanaf 1993 steeg het aantal mensen met overgewicht met 0,9% per jaar. Dat is drie keer zoveel. "Het is niet zo dat mestinjectie overgewicht veroorzaakt, maar dat door mestinjectie en door afname in het bodemleven de onbalans in planten van vitaminen, mineralen en spoorelementen is vergroot. Zo zijn met name zink, mangaan en chroom nodig voor de bloedsuikerregulatie." De grondonderzoeklaboratoria in Nederland, zoals het BLGG en ALNN, bevestigen dat de aanwezigheid van mineralen qua gehalte beneden het streefniveau uitkomt. |
[edit] LTO: 'Geen verband vitaminen in groente en mestinjectie'20 apr 2008 14:16 Het injecteren van dierlijke mest in de grond wordt vooral gebruikt voor het toedienen van drijfmest op grasland en wordt dus niet bij groenteteelt toegepast. Dat stelt Henk Doornbosch, voorzitter van de vakgroep LTO Vollegrondsgroenten in reactie op een verhaal in De Telegraaf eerder deze week. In dit artikel werd gesteld dat vollegrondsgroente minder vitaminen bevatten door het injecteren van mest op landbouwgrond. De boerenorganisatie heeft De Telegraaf op dit misverstand gewezen, maar het artikel staat nog steeds op de site van het dagblad. Het is wel zo dat de grond verschraalt, aldus Doornbosch. De vruchtbaarheid van de bodem neemt af. Dit heeft toenemende gevolgen voor groenten, die buiten worden geteeld. Een schrale bodem leidt tot beperkte opname van de benodigde mineralen door de planten die erop geteeld worden. "Verse groente is en blijft nog steeds het voedsel met de meeste voedingswaarde. Alternatieven in de vorm van potjes of pillen kunnen niet tippen aan de voedingsstoffen die in verse groenten zitten", zegt Doornbosch. Bron: agrarisch dagblad auteur: Heleen Smit Reageren Lees reacties (2) |
| wageningen | reacties | ||
|---|---|---|---|
[edit] Wageningen: 'Nederlandse groenten: voldoende mineralen en vitaminen'24 apr 2008 Onderdeel: Wageningen UR Nummer: C ‘Vitamine weg uit groenten’ kopte vorige week een groot landelijk dagblad. Volgde een verhaal waaruit moest blijken dat, als gevolg van de verplichte mestinjectie in de bodem, de kwaliteit van de groente achteruit holt en daarmee de volksgezondheid ernstig wordt bedreigd. Een wild verhaal en baarlijke nonsens, vinden de professoren Oenema, Struik, Van Kooten en Van Boekel van Wageningen Universiteit. Groente en fruit van Nederlandse bodem zijn en blijven gezond. “Het verhaal van het dagblad was dat mestinjectie in de grond, in tegenstelling tot het bovengronds uitspreiden van mest, het bodemleven zou doden – waarbij de krant groenten uit de kas en van de volle grond gemakshalve over één kam scheert. Gewassen zouden daardoor niet meer evenwichtig mineralen kunnen opnemen. Dat zou weer betekenen dat ze niet alleen onvoldoende mineralen bevatten, maar ook onvoldoende vitaminen aanmaken. Voor de consument zou dat inhouden dat ze ondervoed raken, zwaarlijvig worden en zelfs een verhoogde kans op kanker hebben. Bij dit onzinnig verhaal zouden wij als wetenschappers onze schouders kunnen ophalen, ware het niet dat het bedenkelijk en gevaarlijk is dat een krant zijn lezers onnodig angst aanjaagt. Hoe zit het nu echt met bodemprocessen, plantengroei en de kwaliteit van groenten?
Nederlandse landbouwgronden zijn zeer vruchtbaar, maar worden toch fors bemest, om met grote zekerheid hoge opbrengsten te realiseren. Planten hebben 14 minerale voedingsstoffen nodig om goed te groeien; dieren en mensen 18; de vier extra zitten ook in planten. Bijna alle voedingsstoffen neemt de plant via wortels op uit de grond. Via kunstmest worden vooral stikstof, fosfor en kalium toegediend, omdat juist deze voedingselementen de gewasopbrengst beperken. Maar ook zwavel, magnesium, natrium, koper, zink, borium, en molybdeen worden lokaal via kunstmest toegediend. Dierlijke mest bevat alle voedingsstoffen en is daarom een ‘ideale meststof’, al komt de verhouding tussen de voedingsstoffen in mest niet overeen met de verhouding die nodig is om het gewas adequaat te voeden. Het ‘bufferend’ vermogen van de bodem en de ‘selectieve’ opname van voedingsstoffen zorgen er voor dat die ‘mismatch’ binnen de perken blijft. Nederland is rijk aan dierlijke mest, omdat we veel landbouwhuisdieren hebben die we grotendeels voeren met geïmporteerd voer. De minerale voedingsstoffen in dat voer worden maar voor vijf tot 30 procent benut door de landbouwhuisdieren. De overige 70 tot 95 procent komt in de mest en dus op Nederlandse landbouwgronden terecht. Onze landbouwgronden worden deels gevoed met voedingstoffen die elders uit de grond zijn gehaald. Te veel voedingsstoffen in bodem, water en lucht schaden plant, dier en mens. Het mestbeleid is er op gericht de verliezen van voedingsstoffen (vooral stikstof en fosfor) naar het milieu te beperken en om ongewenste ophoping van voedingsstoffen in landbouwgronden te voorkomen. Door dat beleid is de aanvoer van voedingsstoffen via kunstmest en dierlijke mest fors verminderd, maar gemiddeld is de aanvoer groter dan de afvoer met het geoogste gewas. Niets wijst er op dat de bodemvruchtbaarheid hollend achteruit gaat of dat de bodem sterft onder deze ophoping.
Mestinjectie is 15 jaar geleden ingevoerd om emissies van ammoniak naar de lucht te beperken. Die maatregel heeft bijgedragen aan halvering van de ammoniakemissies, een gezondere lucht en minder schade voor de natuur. Mestinjectie heeft ook onbedoelde neveneffecten, zoals op nesten van weidevogels en op ‘bodemleven’. In een uitgebreide studie zijn recent alle relevante effecten van mestinjectie geïnventariseerd en beschreven. Effecten op de minerale samenstelling van het gewas worden daarin niet genoemd, omdat er geen aanwijzingen voor zijn. De wijze van bemesting heeft een verwaarloosbaar effect op de minerale samenstelling van een gewas geteeld op vruchtbare landbouwgronden. Er is geen oorzakelijk verband tussen mestinjectie en voedselkwaliteit.
Gewassen selecteren hun voedingsstoffen met hun wortelstelsel en zijn prima in staat een evenwichtige mineralensamenstelling in hun producten te realiseren, zeker als er in de bodem geen absolute tekorten zijn. Meststoffen hebben wel enig effect op de kwaliteit van gewassen. Veel stikstof geeft waterrijke gewassen en dat kan zich soms vertalen in smaak en kwaliteit van het oogstproduct. Meststoffen hebben ook invloed op de ontwikkeling van gewassen en daarmee op hun samenstelling. Tenslotte kunnen bepaalde meststoffen rechtstreeks tot invloeden op de kwaliteit leiden. Meer stikstof geeft bijvoorbeeld vaak hogere eiwitgehalten en nitraatgehalten in bladgroenten. Dergelijke effecten zijn altijd binnen redelijke grenzen die bepaald worden door weer, ras en teelttechniek. Er is slechts een zwak verband tussen mineralenaanbod en kwaliteit en het is onzin dat er op vruchtbare gronden producten worden geteeld die arm zijn aan mineralen of vitaminen.
Vergelijking van een paar analysecijfers, zoals van vitamine C in groenten, levert geen betrouwbare conclusies op over de volksgezondheid. Analysecijfers zijn nooit hetzelfde. Analysemethoden kunnen veranderen, rassen verschillen, groeiomstandigheden zijn variabel, de bewaaromstandigheden van de producten hebben invloed en er is biologische variatie. Gehaltes zijn nooit hetzelfde en dat is niet erg want bij een normaal voedingsmiddelenpakket zit er van alles voldoende in. Alleen als mensen ongebalanceerd eten, zijn er problemen, maar dat ligt niet aan de groenten, maar aan de mensen zelf. Er is geen oorzakelijk verband tussen mestinjectie en levensverwachting van mensen.
Consumenten willen voedsel. En dat kan gelukkig tegenwoordig binnen bovengenoemde grenzen geproduceerd worden. De plantenveredeling gaat zich steeds meer toeleggen op smaak- en gezondheidsbevorderende stoffen. Daarnaast zijn boeren en tuinders zich steeds meer bewust van de effecten van hun werkwijze op smaak en gezondheid. Dat alles wordt door de markt gestuurd. Er liggen nu allerlei producten in de schappen met bijzondere eigenschappen. Van lycopeen-tomaten tot broccocress en van aardappelporties tot allergievrije appels. Groente en fruit van Nederlandse bodem zijn en blijven gezond.” Oene Oenema (Management van nutriënten en bodemvruchtbaarheid), Paul Struik (Gewasfysiologie), Olaf van Kooten (Tuinbouwketens) en Tiny van Boekel (Productontwerpen en kwaliteitskunde) zijn hoogleraar aan Wageningen Universiteit. |
[edit] reageer |
- N a v i g a t i e -
- ^ top
- Main Page (homepage talk2000 collectief)
- welke pagina's linken hiernaartoe? ( ga terug met: Alt - cursor-links )
[edit] Reageer
(Klik op de zin Geef jouw Reactie. De bovenste regel in het volgende scherm is dan voor een "kopje", het grote veld voor uw reactie;
klik op Save om te bewaren.)

