Pleitnota Hof van Eden
From Talk2000.NL
Contents |
[edit] pleitnota
[edit] aanhef
Gerechtshof te AMSTERDAM
Rolnummer: 05/291
Zitting: 30 maart 2005 te
14.00 uur
PLEITNOTA
Inzake:
de stichting STICHTING HET HOF VAN EDEN,
gevestigd en kantoorhoudende te Utrecht;
Eiseres;
Procureur: Mr P.J. Stuy, Advocaat: Mr J.A.F. Boor;
Contra
de publiekrechtelijke rechtspersoon GEMEENTE UTRECHT,
zetelende te Utrecht;
Gedaagde;
Procureur: Advocaat: Mr B.E.J.M. Tomlow.
Edelgrootachtbare Heer(en)/Vrouwe(n),
[edit] reactie pleitnota januari
In de hoger beroep-dagvaarding ben ik uiteraard reeds uitvoerig onder Grief I en Grief II ingegaan op de juridische mérites van deze zaak. Voordat ik inga op de Memorie van Antwoord zijdens de gemeente wil ik echter nog eerst reageren op de vele niet één, twee, drie juridische argumenten door de Gemeente naar voren gebracht in de uitvoerige pleitnota van 28 bladzijden en waarop mijn cliënte in eerste instantie onvoldoende heeft kunnen reageren. Het was o.i. een litanie van onjuistheden en halve waarheden, die niet gemakkelijk onvoorbereid te weerspreken zijn.
Ik beschouw één en ander zelf meer als een soort achtergrondmuziek, waardoor en waarmee de Gemeente ten onrechte een ongunstig beeld van mijn cliënte heeft pogen te creëren. Ik ga niet zo ver, als mijn confrère, van wie ik de zaak overgenomen heb, die zelfs heeft aangekondigd een aanklacht bij het O.M. te zullen indienen terzake belediging van mijn cliënte, die ten onrechte bij pleidooi in eerste instantie van crimineel gedrag beschuldigd werd. Enige gespierde taal is in de rechtszaal niet ongebruikelijk, maar correct was en is één en ander bepaaldelijk niet.
- o - o - o -
Zo wordt op bladzijde 3 van de pleitnota en passant, kennelijk als stemmingmakertje, tussen haakjes vermeld, dat het Hof aanvankelijk het fort in kwestie gekraakt had. Dit is gewoon een onwaarheid, het heeft met de juridische mérites weliswaar weinig van doen, maar men plaatst mijn cliënte aldus wel in een ongunstig daglicht.
- o - o - o -
Een ander voorbeeld, eveneens van bladzijde 3 van de pleitnota. Het Hof zou zich niet gebonden achten aan de Nederlandse wetgeving en zou niet het eigendomsrecht van de gemeente erkennen, waarbij dan een citaat van een bestuurslid wordt aangehaald luidende: “Deze grond is al sinds 1200 om niet in gebruik door vrije, niet horige mensen.” Het Hof heeft nota bene een schriftelijke gebruiksovereenkomst met de Gemeente gesloten en zou de Gemeente dan niet als eigenaar erkennen? Dat deed men al toen de Gemeente nog niet eens eigenaar van het fort was. Het Hof beroept zich op het Biodiversiteitsverdrag. Wellicht dat dat de aanleiding van de Gemeente is (al zegt zij het niet) om te stellen dat het Hof zich niet gebonden acht aan de Nederlandse wetgeving? Voor het Hof is deze stelling een raadsel, daar zij zich ook aan de Nederlandse wetgeving gebonden acht en daarnaar handelt. De Gemeente trekt haar woorden uit zijn verband en geeft deze enigszins ridicuul weer. Zo ook bij het hiervoor vermelde citaat, dat alleen maar een ./.leuke historische achtergrond had, zoals uit produktie f blijkt, lagen er in de Middeleeuwen zgn. “Vrije Huizen” op de plaats van c.q. in de omgeving van het huidige fort, alwaar met name o.a. belastingvrijdom gold, iets waar de plaatselijke overheid toen al niet zoveel voor voelde, maar toch goed is om
zo nu en dan aan herinnerd te worden, al was het alleen maar ter lering ende vermaak.
- o - o - o -
Om dan vergeleken te worden met een auto zonder remmen, licht en met gladde banden tegen het verkeer inrijdend, komt het Hof onbegrijpelijk voor. In ieder geval herkent zij zichzelf in het geheel niet in dit ten onrechte van haar door de Gemeente geschilderde beeld en zal het tegenovergestelde hierna aantonen.
- o - o - o -
Op bladzijde 5 van de pleitnota wordt over 4 ha tuingrond gesproken, die het Hof in bruikleen gegeven zou zijn. Dit is echter 1,3 ha.
- o - o - o -
Op bladzijde 6 vermeldt de Gemeente, dat het Hof als “hobby” dieren is gaan fokken, en ook uitheemse dieren gaan houden zoals yaks, waarvan er echter al ongeveer 15.000.000 van rond zouden lopen in hun natuurlijke habitat! Weer zulke onnodig denigrerende en onjuiste opmerkingen. Het betreft hier geen “hobby”, maar zoals ook het Gerechtshof in Amsterdam terecht op 14 april 2003 in een strafzaak opmerkte: “een in de filosofie van cliënte (het bevorderen van biologische diversiteit) passende, en hobby overstijgende menselijke ./.bedrijvigheid” en voorts, (Produktie g) hierbij moge ik overleggen tien bladzijden informatie te vinden op het Internet over de yak, boordevol termen als “Endangered in the Wild”, Endangered animals, Endangered species, Endangered status, Species under threat, Endangered or Extinct. De wilde yak is namelijk vrijwel uitgestorven, vandaar de interesse en de bemoeienissen van het Hof. Er zijn wel 12 miljoen tamme, maar dat is niet relevant, daar het hier aldus het Hof wilde betreft. De Europese verordening (punt 9) heeft overigens betrekking op “In Europa weinig gebruikte landbouw-huisdieren” ./.(Produktie z). Ongeacht of het hier nu wilde of tamme yaks betreft, voldoet één en ander aan de Europese verordening terzake de biodiversiteit.
Overigens de Statuten der Stichting zelf gaan wel degelijk ook van de dieren uit, zoals uit art. 16 lid 3, dat over liquidatie van de Stichting gaat, blijkt. (collecties zaden en gewassen en levende have!). Het inteelt-verhaal van de Gemeente klopt in principe wel, maar niet in dit geval, waar de Stichting zorgvuldig zulks vermijdt (er wordt vers bloed regelmatig ingebracht).
- o - o - o -
Op bladzijde 6 beschrijft de Gemeente een voorval, waarbij een yakstier zgn. afgemaakt moest worden. Het betrof een stier, die enkele tochtige koeien in een weiland verderop had bespeurd en was uitgebroken. Daar moet je inderdaad voorzichtig mee zijn, maar elke “loopse” stier van welke soort dan ook meteen maar na zgn. deskundig advies doodschieten, zou de Nederlandse veestapel toch wel heel snel tot een onaanvaardbaar minimum terugbrengen. Dat het Hof deze gebeurtenis in het geheel niet leuk vond, is heel begrijpelijk, evenals dat zij zonder enige naam te noemen, heeft medegedeeld, dat dit door een politieagent is gedaan. Overigens doodgemoedereerd vanaf korte afstand door een schot in de kop. Zó wild was de wilde yak zogenaamd. Begrijpelijk dat het Hof bij zoveel onbegrip zich ook hier weer zelf in een hoek gedreven voelde, evenals de totaal niet agressieve stier, die men overigens even gemakkelijk had kunnen verdoven. (Ik verwijs hier naar de produkties J, K en L).
- o - o - o -
Op bladzijde 7 van de pleitnota wordt dan gesteld, dat er bij politie meldingen binnen zouden zijn gekomen in de winter van 1997/1998 over het doden van dieren op het terrein. Ook weer zo’n onjuist gerucht, dat in het geheel niet bij de filosofie van het Hof past, maar wel en passant - zonder enig bewijs - vermeld wordt.
- o - o - o -
Ook op bladzijde 7 wordt gesteld, dat een aantal dieren door ondervoeding gestorven zou zijn. Dit was bepaald niet het geval. Er is, door buitenstaanders overgebracht, (nieuwe werknemers of de politie?) wel een ziekte tijdelijk aanwezig geweest tengevolge waarvan diverse dieren gestorven zijn. Alléén één oude yak van 18 jaar en een al eerder kwakkelend geitje van 1½ jaar zijn volgens de Politierechter zgn. gestorven aan ondervoeding.
Volgens de pleitnota zou het een aanzienlijk aantal dieren hebben betroffen, hetwelk dus niet waar is. De Politierechter volgde de Officier niet, die eveneens met een hele lijst was gekomen.
Cliënte voert géén krachtvoer, maar haver, tarwekiemen en dat soort produkten, haar dieren zijn niet vet, zoals in de huidige welvaartsmaatschappij mens en dier zijn, maar, zoals in de natuur en bij deze oude rassen passend, schraal, maar niet ondervoed. Waarom ook? Men houdt van de dieren en heeft geld en mankracht voldoende! Deze oude yak en dit kwakkelende geitje zijn dan ook bepaald niet aan ondervoeding, maar ten gevolge van een ziekte (of vergiftiging) gestorven.
- o - o - o -
Op bladzijde 9 wordt men weer afgeschilderd als “kabouterclubje” na overigens eerst daarvoor als knuffelbeer van Minister Pronk e.a. te zijn betiteld. De toenmalige secretaris krijgt nog een veeg uit de pan. Overigens is deze door het Hof zelf al in 2000 uit functie gezet. Men erkent voorts het eigendomsrecht van de Gemeente zgn. niet en men wenst zich aan het Biodiversiteitsverdrag te houden maar niet aan de Nederlandse wetgeving. Nu gaat een verdrag voor nationale wetgeving, dus zo vreemd lijkt dat nog niet, maar het is niet waar. Wel verschilt men soms van mening met de Gemeente, maar is in het geheel niet anarchistisch, doch probeert in overleg met de Gemeente haar doelstellingen zo goed mogelijk te realiseren. Nederland zit vol van regels en regeltjes, vandaar dat er, toen het Hof zich moest melden als akkerbouwbedrijf, wel weer een woud van regels aanwezig bleek, waaraan zij moest voldoen. Maar zij heeft daar ook aan voldaan. Dat is allemaal opgelost en in orde gekomen. Om dat noodzakelijk groeiproces nu als verwijt op te voeren, is dan ook niet terecht. Niet alleen worden de voorschriften van het Akkerbouwbesluit nageleefd, ook de in deze groeifase voorgekomen probleempjes met de arbeidsomstandigheden zijn allen opgelost. Wat zulks de Gemeente regardeert als eigenaar ontgaat het Hof overigens.
In het kader van de bruikleenovereenkomst is de betrokkenheid van de Gemeente immers miniem te achten bij zaken als arbeidsinspectie, akkerbouwbedrijf, subsidiegelden e.d. Stel je voor, dat je als advocaat een pand huurt en de eigenaar gaat zich vervolgens met je arbeidsomstandighedenbeleid ten aanzien van je personeel bemoeien? Als het Hof op dat gebied overtredingen gepleegd zou hebben ─ quod non ─ dan zou zulks theoretisch tot maatregelen van de controlerende instanties op dat vlak geleid moeten hebben, welke maatregelen/straffen echter nimmer hebben plaatsgevonden. Voorts heeft het Hof keurig alles wat haar teveel gegeven/betaald was door de Gemeente afbetaald. Sanitaire voorzieningen zijn keurig aangelegd, nadat eerst diverse plannen door de Gemeente afgewezen waren etc. etc. Er is nimmer zonder toiletwagen en (later) septictank ter plaatse geopereerd, zoals in de pleitnota op diverse plaatsen beweerd wordt. Men zegt maar wat en maakt aldus op perfide wijze stemming tegen het Hof.
- o - o - o -
Dan was in de pleitnota het beruchte verhaal over de ondervoede yakken te lezen, waarvoor het Hof bij de Politierechter veroordeeld is, welke kwestie vervolgens slechts gedeeltelijk tot vrijspraak geleid heeft bij het Gerechtshof en waarvan thans de cassatie nog loopt. Hier wordt onder meer vermeld dat de dieren o.a. onder de modder zaten! (alsof dat zo erg is). Het is echter in het geheel ./.niet waar, zoals uit de bijgaande (Produktie j) foto uit de krant van de yaks ter gelegenheid van de ontruiming blijkt, ik laat hem u hierbij in kleur ook nog eens zien. Prachtige dieren, waarop zo te zien niets valt aan te merken! Over deze kwestie kan dan ook heel anders gedacht worden, dan de Gemeente doet. En de pers deed dit - terecht - eveneens. ./.Ik leg hierbij over een artikel uit het Utrechts Nieuwsblad d.d. 19 december van dat jaar (Produktie h), hetwelk als kop draagt: “Jakken van Hof van Eden blijken wel goed gezond.” ./.Voorts leg ik hierbij een objectief artikel (Produktie i) over ook uit het Utrechts Nieuwsblad, maar dan van 22 december luidende: “Aanpak Hof van Eden plaatst deskundigen voor dilemma”, waarin ondermeer te vinden is, dat de ene dierenarts het wel met het Hof eens is en de andere niet. Het lag derhalve niet zo eenvoudig als de Gemeente in de pleitnota wou doen geloven.
- o - o - o -
Op bladzijde 23 maakt de Gemeente het echter wel heel erg bont. Men stelt daar het navolgende:
a. het Hof zou een projectleider in zijn integriteit geschoffeerd hebben,
b. het Hof zou een ambtenaar medegedeeld hebben dat men op de hoogte was op welke school zijn kind zat met alle insinuaties van dien,
c. een dierenarts werd lastiggevallen, die melding had gemaakt,
d. en een politieman wordt op de website van het Hof van moord beschuldigd.
Kortom, aldus de Gemeente letterlijk: het Hof gedraagt zich gewoon crimineel.
Over stemmingmakerij gesproken.
Wat is er in werkelijkheid gebeurd. Ad d: er wordt géén politieman met naam en toenaam genoemd op de website. Wel dat een politieman de hiervoor vermelde yak geheel onnodig heeft doodgeschoten en aldus in feite vermoord, aldus het Hof, dat begrijpelijkerwijs dit onnodig doden niet in dank heeft afgenomen. Is dit crimineel? Ad c: uiteraard heeft het Hof de dierenarts opgebeld, die elke maand bij haar kwam en die melding maakte van de zgn. onduldbare situatie, temeer daar een andere dierenarts precies het tegenovergestelde beweerde. Is dat crimineel? (Zij - de dierenarts - had er overigens later spijt van, toen de varkens waar zij voor zorgde, vervolgens werden afgemaakt en helemaal toen bleek, dat de varkens zo vet waren, dat er geen worst van gemaakt kon worden!) Ad a: de projectleider werd door het Hof verstaan gegeven, dat “wiens brood men eet (namelijk van de Gemeente) wiens woord men spreekt!” Mag dit niet? Is dit crimineel? Het lijkt wel, dat de Gemeente de vrijheid van meningsuiting in het Wetboek van Strafrecht wil onderbrengen.
Ad b: de bedreiging van het kind van een ambtenaar. Dit is wel beneden alle peil van de Gemeente om deze aperte leugen te vermelden zonder enig bewijs uiteraard. Géén wonder, dat Mr Van der Gronde in de pers heeft aangekondigd zich terzake belediging van zijn cliënte tot het O.M. te zullen wenden.
- o - o - o -
Op bladzijde 25 en 26 komen de menselijke faecaliën nog eens ten tonele, waardoor het terrein besmet zou worden. Het is allemaal te gek voor woorden gezien toiletwagen en septictank.
- o - o - o -
“Qui s’excuse, s’accuse”, zegt het spreekwoord, maar vorenstaande onjuistheden vroegen wel om een weerlegging, ‘t welk ik hiermede hoop gedaan te hebben.
- o - o - o -
Voor de goede orde meld ik, dat cliënte met een eventuele ontruiming enorm in de moeilijkheden komt. Men, zo is gebleken, kan de yaks niet elders kwijt, evenmin alle andere dieren (geiten/schaap/duiven/ kippen/eenden/ganzen etc.), weet niet waar men de opslag van zaden en pootgoed dan moet onderbrengen (en de vorstgevoelige planten), men is de kantine voor het personeel dan kwijt, heeft geen mest meer voor de overkant (de tuin), is de sanitaire voorziening kwijt etc. etc. Het terrein zelf is te beschouwen als een bron aan genetische rijkdommen. Weilanden zijn zelf aangelegd en staan vol met zeldzame weideflora behorende tot de ± 1.200 verschillende grassoorten in Nederland. Het Paul Krüger-park in Amsterdam waar volgens de pleitnota 1e instantie van de gemeente de yaks naar toe zouden kunnen, blijkt na onderzoek niet eens te bestaan!
- o - o - o -
[edit] reactie Memorie van Antwoord
[edit] overzicht
WAT BETREFT DE MEMORIE VAN ANTWOORD van 16 bladzijden moge ik het navolgende naar voren brengen. Allereerst wil het Hof niet geacht worden de stellingen van de Gemeente, waarop zij niet nader ingaat, erkend te hebben, aangezien zij deze niet erkent. Het Hof van Eden biedt bewijs van haar stellingen aan door alle middelen rechtens, speciaal door getuigen. Het Hof van Eden verzet zich voorts tegen de vermeerdering van Eis zijdens de gemeente, die gemachtigd wil worden om eventueel niet afgevoerde dieren naar een destructiebedrijf te brengen. Eén en ander tekent de gemeente wel en het moge uit ondermeer de Hoger Beroepdagvaarding en de pleitnota duidelijk zijn dat het Hof hier in het geheel niet mede kan instemmen.
Allereerst moge ik opmerken, dat en, dit is een heel nieuw argument, maar wel belangrijk, dat de onderliggende bruikleenovereenkomst niet geldig is, daar zij in strijd is met de Pachtwet en in feite een pachtovereenkomst is. Cliënte heeft ./.zich conform bijlage (Produktie O) tot de Grondkamer gewend en omzetting van de bruikleenovereenkomst in een pachtovereenkomst gevraagd. Naar de mening van cliënte zal deze omzetting uitgesproken worden, en komen het Hof van Eden alle rechten op pachtbescherming toe en zijn de onderhavige procedure(s) op een geheel verkeerde basis gevoerd. Het Hof heeft zich tot het advocatenkantoor Wijn & Staal te Utrecht gewend en zal tevens de Pachtkamer in deze inschakelen. De grote waarschijnlijkheid van het recht van het Hof van Eden op pachtbescherming dient in deze tot afwijzing van de vorderingen van de Gemeente te leiden en maakt tevens duidelijk hoe uiterst ongelukkig de door de Gemeente gekozen procedurevorm van het Kort Geding is, waarbij ontruiming, destructie etc. wordt gevorderd in een dermate complexe zaak als de onderhavige.
- o - o - o -
Dit opgemerkt hebbende moge ik terugkeren naar de overweging van de Voorzieningenrechter in eerste instantie, die eveneens duidelijk grenzen zette aan het opzeggen van de bruikleenovereenkomst. Immers redelijkheid en billijkheid kunnen er onder omstandigheden aan in de weg staan, dat de Gemeente van haar recht van opzegging gebruik maakt. Deze bijzondere omstandigheden achtte de Voorzieningenrechter aanwezig, doch deze zag redelijkheid en billijkheid - ten onrechte overigens - niet in de weg staan aan het gebruik van de opzegging. Naar de mening van de Voorzieningenrechter stelde de Gemeente als grond voor de opzegging, dat het Hof bij herhaling niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen. Het gaat hier met name om de verplichting zich te houden aan de regels inzake het aantal dieren dat op Fort Lunetten II gehouden mag worden en om de verplichting de Gemeente toegang te verlenen tot dit Fort. Aldus letterlijk R.O. 3.11. Ik merk hierbij op, dat de eerste verplichting een kwestie van discussie vormde tussen partijen en niet op de bruikleenovereenkomst was gebaseerd, daar kwamen immers géén hoeveelheden dieren in voor en dat het Hof altijd de Gemeente in de gelegenheid heeft gesteld om het Fort te inspecteren, wel wilde men er zelf graag bij zijn.
Puur op basis van bruikleen alleen opzeggen doet de Gemeente ook niet, c.q. helemaal niet. Men komt met een vermeend aantal overtredingen c.q. vermeende misstanden, die door het Hof bij Hoger Beroepdagvaarding reeds tot hun juiste proporties zijn teruggebracht. Overigens kleeft er aan veel van de verwijten van de Gemeente wel een beetje c.q. een beetje veel het aspect van de verhuurder die de huur opzegt van zijn huurder, omdat deze zijn vrouw geslagen zou hebben. Hier heeft een verhuurder niets mee van doen en zulks maakt zijn opzegging niet rechtmatig. In de bruikleenovereenkomst is o.a. art. 1788 van het B.W. niet van toepassing verklaard. Dit artikel luidt: Indien evenwel de uitleener gedurende dat tijdsverloop, of door dat de behoefte van den gebruiker opgehouden heeft, de geleende zaak om dringende en onverwachts opkomende redenen zelf benodigd heeft, kan de regter naar gelang der omstandigheden den gebruiker noodzaken het geleende aan den uitleener terug te geven. De overeenkomst is derhalve duidelijk voor langere termijn bedoeld. Echter in de pleitnota van de Gemeente in eerste instantie laatste bladzijde wordt als reden opgevoerd, dat de Gemeente thans het Fort benodigt voor een werklozenproject. ./.Ook blijkens een krantenartikel (Produktie A) heeft de woordvoerder van de Gemeente te kennen gegeven andere plannen met het Fort te hebben. Het Hof van Eden vraagt zich dan ook met recht af of hier niet sprake is van een verborgen agenda van enige gemeente ambtenaren. ./.Er is hier duidelijk sprake van kinnesinne zie (Produktie N) verklaring van journaliste Humanistische Omroep. Aan de Hoger Beroepdagvaarding zijn diverse brieven van de Gemeente gehecht, waaruit blijkt, dat de Gemeente één en ander herhaaldelijk in orde heeft bevonden. Is het dan een wonder, dat het Hof van Eden van mening is dat als de Wethouder na de opzegging in een interview stelt, dat als het in orde is, het Hof van Eden kan blijven zitten, de Wethouder zich aan deze door hem gegeven voorstelling van zaken dient te houden en derhalve niet ontvankelijkheid op zijn plaats is, daar alles volledig in orde is. Er is na “overschrijding VI” opgezegd, omdat er twee ganzen teveel waren, bijenkasten en teveel geiten (4). ./.De ganzen waren komen aanzwemmen (zie Produktie C). ./.De bijenkasten stonden er al midden 1990 (zie Produktie M en Produktie F), artikel uit Seasons 1996, foto bijenkast). ./.De 4 geiten waren 4 lammeren (zie Produktie d).
Waar gaat het hier nu eigenlijk over, vraag je je dan af. Het Hof van Eden bewerkstelligt een uitstekende kringloop tussen planten - dieren - mest. Zonder dieren zou zij een composthoop van 1 ha moeten hebben (Dat kan en dat mag niet) Al haar activiteiten dreigen thans bij ontruiming van het Fort ten gronde te gaan, ook die aan de Koningsweg. Enig spoedeisend belang ontbreekt tevens volkomen bij de vorderingen van de Gemeente.
- o - o - o -
Hetgeen de Gemeente thans bij Memorie van Antwoord opmerkt ten aanzien van al de vermeende overschrijdingen van bladzijde 7 t/m 14 van de Memorie van Antwoord is weliswaar reeds aanzienlijk afgezwakt, maar herbergt nog steeds een groot aantal ./.onjuistheden. Het Hof van Eden legt hierbij over (Produktie w) het proces-verbaal tot inbeslagname uit 2001. Er waren toen dus reeds kippen, kalkoenen en eenden. Op bladzijde 8 van de Memorie van Antwoord stelt de Gemeente:”Relevant is ook dat door het beslag op 17 december 2001 het gehele fort dieren-vrij gemaakt was, dus er niet sprake was van verdwaalde of over het hoofd geziene “illegalen”. ./.Het Hof legt hierbij over (Produktie V) een bladzijde uit het betreffende proces-verbaal en moge verwijzen naar de zin: “Op dit terrein bleven enkele niet te vangen kippen en ganzen achter, alsmede enkele duiven en konijnen, welke wel goed in conditie en goed gehuisvest waren”. De basis van de redenering, waar de Gemeente al die tijd op voortbouwt is derhalve al fout, evenals haar stelling op bladzijde 8, dat de in 2003 geconstateerde hokken er in 2001 niet waren en eveneens zgn. een overtreding vormden.
- o - o - o -
Eveneens is derhalve onjuist de stelling van de Gemeente op bladzijde 7 van Memorie van Antwoord (2 alinea) luidende: “Vast staat welke dieren zich op 17 december 2001 tijdens de grote inbeslagname door het O.M. op het terrein bevonden. Dit waren de dieren genoemd in de - zeg maar - normenbrief van 12 juni 2002". Er zijn nu juist diverse dieren vergeten of nagelaten in beslag te nemen c.q. te inventariseren. Ondanks dat de Gemeente, geheel éénzijdig en niet op het contract gebaseerd, in de normenbrief haar wil meende te moeten en te mogen opleggen aan
het Hof van Eden, heeft het Hof zich daaraan naar beste kunnen altijd gehouden en zich daartoe ingespannen.
- o - o - o -
Door de Gemeente wordt onderaan bladzijde 7 van Memorie van Antwoord vervolgens gesteld: “Door de ambtenaren is volgens een vast protocol geteld, inhoudende dat twee ambtenaren onafhankelijk van elkaar telden en deze gegevens vervolgens met elkander vergeleken werden. Daarna werden de resultaten doorgegeven aan het Hof van Eden met de vraag of de aantallen dieren feitelijk klopten. Voordat overeenstemming was over de geconstateerde aantallen dieren werd het fort niet verlaten”. Door de Gemeente wordt bovenaan bladzijde 8 voorts gesteld: “Derhalve is er geen sprake van dat zien nog allerlei beestenspul op het fort bevonden zou hebben, dat niet meegeteld was. De Gemeente maakte geen onderscheid tussen groot en klein grut. Een dier was een dier. Er waren geen impliciete vrijstellingen of gedoogdieren”. Slechts éénmaal in al die jaren is er echter door de Gemeente gehandeld zoals hierboven door haar weergegeven. Alle andere malen niet; Zulks blijkt niet alleen uit voormeld proces-verbaal maar ook uit produktie B van de Memorie van Antwoord, in welke brief de Gemeente opgeeft welke dieren zij heeft aangetroffen naar aanleiding van de vraag om deze gegevens van het Hof van Eden. Uit het hiervoren gestelde is bovendien duidelijk dat de gemeentelijke basisstelling betreffende de zgn. overschrijding al fout is geweest en dat volkomen ten onrechte vervolgens het Hof daarop bij herhaling heeft afgerekend, en daardoor een heel verkeerd en schadelijk klimaat heeft geschapen waarin de samenwerking tussen partijen is verlopen en noodgedwongen moest verlopen. De Gemeente treft hiervoor derhalve een eigen grote verantwoordelijkheid. Alle correspondentie en gesprekken van het Hof hierover zijn door de Gemeente niet geloofd en verworpen en vervolgens is de schuld ten aanzien van de moeizame contacten bij het Hof gelegd. Het Hof van Eden beschikte en beschikt wel degelijk over stallijsten, welke overigens alleen noodzakelijk zijn voor de yaks, met daarop - zie linksboven - wel degelijk haar U.B.N. nummer en over van geboorteregistratie van de overige dieren, ./.zoals geiten en schapen (zie Produktie q).
Zoals in de Hoger Beroepdagvaarding wel degelijk gesteld op bladzijde 10 heeft niet het Hof maar de Gemeente de bewijslast van het veronderstelde feit, dat het Hof de regels zou overtreden. Het Hof hoeft haar onschuld niet te bewijzen en tevens niet te bewijzen, dat lammeren lammeren waren. Het Hof kán zulks echter wel (zie de hierbij overgelegde verklaringen). Overschrijding I bleek hiervoor geen overschrijding te zijn. Overschrijding II komt in de Memorie van Antwoord niet meer voor. Overschrijding III zou aldus de Gemeente zgn. impliciet onder punt 19 van de dagvaarding vermeld staan, waar gesproken wordt in de dagvaarding over correspondentie en overleg, maar dus, zoals het Hof terecht stelde, niet over “overschrijding”. Deze overschrijding III is overigens door het Hof in haar Hoger Beroepdagvaarding uitvoerig weerlegd en weergegeven als onjuist, overtrokken deels zelfs ridicuul. De aangekondigde verklaring over de aangetroffen wilde eenden ./.(Produktie d) moge ik hierbij eveneens overleggen. De aangekondigde stallijsten werden reeds overlegd. Uit de brief van de Gemeente d.d. 30 september 2003 bleek ook de toen aldus deze brief althans nog goede verhouding tussen partijen. De eerste 3 overschrijdingen kunnen derhalve rustig richting prullenbak. Het meetellen van wilde eenden op een fort c.q. in een fortgracht als argumentatie geeft echter wel ernstig te denken en werpt de vraag op, waar de Gemeente nu eigenlijk mee bezig was. Het Hof legt hierbij nog een verklaring over dat een gans (teveel), die was komen aanlopen, inmiddels weer is terug ge./.waggeld. (Produktie E). Dit lijkt langzamerhand wel mierentellerij. Het Hof verwijst in deze tevens naar de kolonie reigers, die zich in Artis heeft ./.gevestigd in de omgeving van het pinguïnbassin (Produktie D). Daar kan Artis evenmin iets aan doen. Als het Hof haar dieren zgn. niet voldoende voert, wordt haar dierenmishandeling verweten, voert zij wel, en komen er mussen, spreeuwen, duiven en eenden op af is het weer niet goed, zo lijkt het wel. Het Hof merkt voorts nog op, dat zij zich natuurlijk moeilijk adequaat kon verweren op de mondelinge zitting in eerste instantie tegen voorval III, hetwelk immers niet in de dagvaarding stond vermeld. Géén wonder, dat er aldus een vertekend beeld is ontstaan, terwijl zoals al betoogd verwijt III volkomen ten onrechte is gemaakt.
Op bladzijde 10 alinea 3 van de Memorie van Antwoord vat de Gemeente haar onjuiste standpunt nog eens bondig samen: “Eden was op 30 september 2003 een vele malen gewaarschuwde stichting, die een aantal gele kaarten had gehad en bij hernieuwde constatering kon rekenen op de rode kaart” Gezien het feit, dat blijkens Hoger Beroepdagvaarding en pleitnota in Hoger Beroep van overschrijding I, II en III niets is overgebleven, moge geconcludeerd worden, dat de culminatie van al deze onjuistheden in een opzegging/ontruiming volkomen onredelijk en onbillijk is.
- o - o - o -
[edit] Overschrijding nr. IV (en V)
De Gemeente houdt nog steeds vol, dat het Hof van Eden Professor Oenema misleid heeft. Uit bijgaande verklaring van Profes./.sor Oenema blijkt het tegenovergestelde (Produktie P). Waarschijnlijk betrof het hier een typefout, waarbij 3,8 ha in plaats van 2,8 ha land is aangehouden. Professor Oenema is bovendien ter plaatse geweest, heeft er rond gelopen en alles aanschouwd en wist van de hoed en de rand en uiteraard ook dat het een fort c.q. rijksmonument betrof. Voor de goede orde nog, de mest wordt niet onmiddellijk op het land gebracht, maar eerst gecomposteerd. Hoe een fort, dat de bestemming verdedigingswerk nog steeds bezit (en niet natuur/ecologisch terrein) aangetast zou kunnen worden door 3 yaks en een paar geiten, duiven en eenden, zoals partij beweert, is het Hof een raadsel. In ieder geval is het onjuist. Van waterpoelen is nimmer sprake geweest (behalve in het enorm natte najaar 2001: overmacht) en hiervan is het Hof ook nimmer in kennis gesteld. Het Hof diende aan het Akkerbouwbesluit te voldoen en heeft zich daar ook altijd aan gehouden. Professor Oenema gaat in het geheel niet uit van intensieve veeteelt. Intensieve veeteelt zijn kippenlegbatterijen, kistkalven en varkensschuren met honderden c.q. duizenden varkens. Rondlopende yaks e.d. zijn en blijven extensief. De Gemeente blijkt het begrip intensieve en extensieve landbouw niet te kennen en verwijt het Hof in feite zich met legbatterijen bezig te houden. Wie misleidt nu wie? Voorts meldt de Gemeente dat het Hof accoord was met de sanering en dan daarover nu niet meer moet zeuren. De Gemeente laat echter na te melden, dat het Hof zowel daarvoor als daarna uitvoerig en met redenen tegen deze sanering althans de grove wijze van uitvoering daarvan heeft geprotesteerd (doch dit niet heeft kunnen tegenhouden).
Wat betreft produktie E trof Hof van Eden ook bij Memorie van Antwoord alleen een tekening en niet een beschrijving aan. Kennelijk bestaat er géén beschrijving. Het gaat uiteraard dan niet aan daarnaar te verwijzen, zoals de Gemeente doet. Voorts neemt de Gemeente het woord ecologisch bij herhaling in de mond, als zou het Hof zulks niet zijn. Het Hof is/werkt echter wel degelijk geheel ecologisch, want het heeft geen mestoverschot. Ecologisch houdt in, dat men geen kunstmest en geen chemische middelen gebruikt. Exact dus wat het Hof doet. Er is dan ook geen enkel milieuprobleem aan te wijzen. De definitie van een ecoloog is: 1) beoefenaar van de ecologie en 2) strijder voor natuur en milieu. Welnu wederom exact het Hof. Het beroep van de Gemeente op haar beleidsnotitie is natuurlijk heel wat anders dan op de bestemming conform haar bestemmingsplan. In deze vage beleidsnotitie staat bovendien vermeld “voorgesteld gebruik (in onderzoek)”. Men weet het kennelijk nog niet en het voorgestelde gebruik is onder meer een “afgeleide functie van natuurgebied”. Het Hof van Eden voldoet ook daaraan. Eén en ander dient bovendien als weide gebruikt te worden. Ook dat doet het Hof en ook daar hoeft het geen grief tegen op te werpen. Ook de 15 yaks van Oenema, die er nooit gekomen zijn, vielen onder een afgeleide functie natuurgebied/weide. De betredingsdruk van drie yaks op een bomvrije bunker, die de Gemeente van groot belang acht, wordt door het Hof als toch wel zeer overdreven geacht. Ballast Nedam c.q. de Gemeente reden er n.b. met bulldozers overheen! De Gemeente suggereert voorts dat het Hof de jonge yaks, die ouder waren dan 1 jaar, doch nog géén 1 1/2 jaar, had kunnen ruilen tegen ander vee. In de praktijk had dit met de verdeelsleutel/ruilverhouding, die de Gemeente hanteert ingehouden, dat er alleen nog maar 3 yaks en 3 jonge yaks op het fort gelopen hadden en geen één oud vaderlands schaap/geit/of eendensoort. Professor Oenema zou voorts informatie overgenomen hebben van het Hof met betrekking tot de yak-kalveren die tot 1 1/2 jaar à 2 jaar bij hun moeder dienen te zogen, waarom het Hof bij herhaling had verzocht. Eerst beschuldigt de Gemeente het Hof van misleiding, nu wordt - geheel ten onrechte - Professor Oenema zelf onwetenschappelijk gedrag verweten, omdat hij de stelling van het Hof onderschrijft. Wel duidelijk is dat de Gemeente zich aan jonge yaks, die - nog slechts een half jaar - dienden te zogen, niets maar dan ook niets gelegen liet liggen, hetwelk in het kader van haar vermeerdering van Eis lijkt te liggen.
De Gemeente stelt van aanvliegend beestenspul op andere forten geen last te hebben. Nogal logisch, daar zitten scouts op e.d. en worden géén dieren gehouden en bovendien daar telt de Gemeente niet, en let er dan ook helemaal niet op. Een schijn- argument derhalve. Als men ganzen of eenden echt zou voeren zouden er bovendien niet een paar ganzen of eenden op af komen, doch vele tientallen c.q. honderden. Ook hier blijkt de Gemeente, kennelijk onbekend met het begrip “voersloot” uit de Flora en Faunawet, géén weet van te hebben. Hetzelfde geldt voor haar stelling, dat de dunne mest vrijelijk de bodem penetreert en zulks weerspreekt dat Eden iedere dag de mest afvoert. De dieren krijgen namelijk - ecologisch! - géén krachtvoer e.d., maar natuurprodukten met als resultaat alleen maar gezonde keutels en géén dunne mest. Allemaal derhalve weer onwaar of zoals met de urine van deze paar beesten: zeer gezocht. De varkens zouden - destijds - aldus citeert de Gemeente de Officier van Justitie tot hun borstkas in de mest hebben gestaan. Het O.M. sprak echter over modder en niet over mest. Middels dergelijke verouderde en onjuiste informatie probeert de Gemeente zich thans in haar Hoger Beroep staande te houden. Dat er speciaal voor de urine van deze paar beesten door het Hof een rietveld is gecreëerd om dit af te breken, vermeldt zij evenmin. Uit de brief van het Hof d.d. 2 februari 2004 bleek in het geheel niet, dat het Hof wederom het aantal overschreed. Het Hof schreef dat eerst over 3 dagen een yak ouder dan een jaar zou worden en vroeg begrip voor diens zoogprobleem aan de toch wel als hardvochtig te bestempelen gemeente. Het rapport van Oenema was uitstekend en het Hof ging van de weigering van de Gemeente onmiddellijk in beroep bij de Gemeenteraad (overschrijding V). De Gemeente wist hier uiteraard van. Toen het rapport niet geaccepteerd werd en toen de twee jonge zogende yaks toch weg moesten voerde het Hof - zie Hoger Beroepdagvaarding - ze onmiddellijk keurig af in juni/juli. Om dit wetenschappelijk verantwoorde standpunt van het Hof en dit weinig soepele standpunt van de Gemeente jegens de twee jonge yaks en dit keurig afvoeren nu als een overschrijding van dermate groot belang te achten, dat zulks tot een opzegging zou behoren te leiden, bestrijdt het Hof met klem.
- o - o - o -
Van Overschrijding VI werd hiervoor reeds aangetoond, dat het geen overschrijding was. Een paar extra bijzonderheden moge ik echter nog vermelden. De stallijst van de yak is toen wel degelijk getoond, de Gemeente heeft toen niet gevraagd naar het geboorteregister van de geiten e.d., wat wel aanwezig was en later opgestuurd (men zag immers dat het lammeren betrof).
Het debat ging wel over de leeftijd van de geiten en de namens de Gemeente aanwezige boswachter noteerde correct 5 geiten en 4 lammeren!
./.Getuigenverklaring (Produktie B)wordt hier overgelegd. Rara, hoe kon de Gemeente hier weer een probleem van maken. Kennelijk leest men haar eigen aantekeningen niet.
(Voorzover relevant tevens nog: oormerken bepalen geen leeftijd en zij worden niet in het bruikleencontract, noch in de normenbrief voorgeschreven).
Op alle stallijsten staat het U.B.N.-nummer wel vermeld. Ook hier weet de Gemeente weer niet waar zij over spreekt en beschuldigt zij het Hof weer zonder enige reden.
Was overschrijding nr. III als ridicuul aan te merken. Hier ─ zie ook de Hoger Beroepdagvaarding ─ betrof het een storm in een glas water, maar waaraan de Gemeente inmiddels wel de consequentie van opzegging verbond c.q. ging verbinden en dat terwijl zijzelf volledig fout zat. As usual zou ik haast zeggen.
(Overigens heeft het Hof geprotesteerd tegen de normenbrief. Het was echter géén beschikking en een bezwaarschrift bleek niet mogelijk).
- o - o - o -
[edit] Wat betreft de opmerkingen zijdens de Gemeente naar aanleiding van Grief II
./.Op 9 juni 2003 (Produktie r) reageerde mevrouw Stolk op de brief d.d. 2 juni 2003 van de Gemeente welke aan haar gericht was door (ondermeer) te schrijven: “In het geval van onaan-gekondigde controles word ik verplicht alle werkdagen aanwezig te zijn en kan ik nooit meer een afspraak maken met b.v. de tandarts, dokter, advocaat e.d. U stuurt zelf ook niemand anders dan Thijs Offermans”. Hierop reageerde de Gemeente middels haar hierbij overgelegde ./.brief d.d. 19/20 juni 2003 (Produktie s), welke (heel) sterk verkort weergegeven luidde: “Geachte mevrouw Stolk, Indien u niet aanwezig bent bij een onaangemelde controle gaan ambtenaren onverrichter zake retour”.
Hierbij dient aangetekend te worden, dat mevrouw Stolk de enige is die zich met stallijsten e.d. bezig houdt en daarvan op de hoogte is. Géén wonder, dat het Hof en mevrouw Stolk de Gemeente aan deze afspraak wilden en mochten houden. Eerst een jaar later ontstaan hier in 2004 toch problemen over. ./.Het Hof legt hierbij over (Produktie G) de brief van mevrouw Stolk d.d. 31 mei 2004, toen de Gemeente een misverstand signaleerde Mevrouw Stolk legde in haar brief dan ook nog eens uitvoerig uit wat er was afgesproken. Volgens de Gemeente was dit een misverstand en moest de brief van de Gemeente van een jaar tevoren gelezen worden als gericht aan de Stichting en niet aan mevrouw Stolk. Het ging er derhalve aldus de Gemeente om dat zij onaangekondigd toch toegelaten diende te worden als de Stichting aanwezig was. Nu wordt de Stichting vertegenwoordigd door zijn Bestuur en het is derhalve toch wel erg vreemd om te zien hoe de Gemeente na haar eerste afspraak geloochend te hebben c.q. een andere uitleg van haar brief gegeven te hebben, die toch duidelijk een antwoord was op mevrouw Stolk, die de aandacht er op vestigde, dat zij er niet altijd kon zijn, vervolgens er een probleem van maakt, dat als dat Bestuur dan evenmin aanwezig is en dus ook de Stichting niet, zij niet binnen gelaten wordt door een paar aanwezige in- en doorstromers met beperkte vaardigheden. (In 2003 had overigens mevrouw Stolk (schriftelijk) keurig haar vakantie aangekondigd en had de (aankondiging van de) controle eveneens keurig half augustus meteen na haar thuiskomst plaats./..gevonden) (Produktie t en Produktie u). Nu ook de Gemeente zelf in de Memorie van Antwoord stelt dat met “U” de Stichting bedoeld wordt, kan geconstateerd worden, dat ook de Gemeente van mening zou dienen te zijn, dat de Stichting niet aanwezig was toen er alleen een paar in- en doorstromers rond liepen, die immers de Stichting niet zijn, noch vertegenwoordigen kunnen. De ambtenaren hadden dan als toegezegd dienen te vertrekken. Daarmede is ook dit laatste argument zijdens de Gemeente weerlegd en is wel duidelijk dat de ontruiming ten onrechte gevorderd wordt. De Gemeente treft de verantwoordelijkheid voor haar eigen brieven en uitleg daarvan. Een vergelijking met een huurcontract doet zich ook hier voor. Een verhuurder heeft krachtens contract normaliter ook het recht om het verhuurde te bezichtigen, maar verwacht toch ook niet toegelaten te worden als de werkster alleen thuis is?
De voorvallen op 25 mei en op 4 juni zijn dan ook enkel en alleen te wijten aan het feit, dat de Gemeente het risico nam om bij haar onaangekondigde bezoek niet mevrouw Stolk en/of haar medebestuursleden aan te treffen. Hierbij komt nog, dat men wist dat mevrouw Stolk op 4 juni 2004 ziek was en een controle zonder haar en de stallijsten vrijwel zinloos is. De Gemeente is overigens op 25 mei op dezelfde dag nog uitgenodigd om één en ander te controleren, maar graag zonder bereden politie, maar wilde toen niet meer. De Gemeente - zo is gebleken - kondigt bij herhaling aan, dat zij onaangekondigd zal gaan controleren, omdat zij zegt het Hof te wantrouwen (zij noemt wel de week, maar niet de dag en tijdstip). Het vreemde is, dat zij in feite dus wél aankondigt, hetgeen én het verrassingseffect teniet doet, én enkel tot mogelijk resultaat heeft, dat men het Hof een keer niet thuis treft, waarover men dan vervolgens verwijten kan uiten (+ dossier opbouwen). De Gemeente beschouwt zich als heer en meester van het fort, en wil in feite geen enkele rekening met de bruiklener houden. Zo zijn de verhoudingen nu ook weer niet. Het zou een mooie zaak zijn als je verhuurder te pas en onpas de aan een ander verhuurde woning maar zou binnenlopen. En al helemaal als die niet thuis is. Dan kom je inderdaad maar een keer terug, zoals jezelf ook geschreven hebt, dat je zou doen.
Tenzij je natuurlijk je dossier probeert op te bouwen en zoals hier een stok zoekt om de yak te slaan.
Mr J.A.F. Boor Advocaat
./.P.S. Tevens hecht ik hieraan mijn diverse brieven aan Uw Hof, waarbij overgelegd werden de produkties a t/m z en A t/m P met bijlagen.
