African science must regain control of local resources (1/2/2006)

'Excellent article in which Kazhila Chinsembu, a lecturer in the department of biology at the University of Namibia, says Africa risks being 'enslaved' by technology it doesn't own and urges African nations to regain control over their biological resources and indigenous knowledge.

He points out that although African scientists can earn lucrative consultancy fees for developing and promoting GM crops, they need to alert their governments to the implications of who owns the technology.'

(www.gmwatch.org) ---

African science must regain control of local resources

• Kazhila Chinsembu
• Source: SciDev.Net, 1 February 2006
• Link: www.scidev.net/gateways.....

Africa is the birthplace of humankind. Unsurprisingly, over many thousands of years, its people have accumulated a vast amount of knowledge about their environment.

Look, for instance, at how Africans have used plants to treat wounds and disease. Long before the discovery of antibiotics, Africans had identified plants that could treat bacterial infections. Families guarded — not patented — such indigenous knowledge, passing it down from generation to generation.

But in the modern age, Africa is in danger of losing custody of this knowledge, even as acceptance of the power of plant-based remedies grows.

What about African agriculture? It used to be based on multi-cropping ecosystems where crops such as cassava, maize and beans grew together. There were no chemical fertilisers — we used manure as compost instead.

But 'monocultures' of single crops, combined with chemical pesticides, herbicides, and fertilisers — produced mainly by multinational corporations — have replaced our environmentally friendly traditions.

And as the companies' profits grow, so does the reliance of African farmers on their technologies. Seeds produced by new hybrid crop varieties cannot, for instance, be saved for planting the following season as they do not share their parents' genetic vigour.

But it seems Africans have not learnt their lessons. If we did, we might not be so excited about genetically-modified (GM) crops.

Implications of ownership

An old African proverb says: 'if you want to test the depth of a river, don't do it with both feet'. Although African scientists can earn lucrative consultancy fees for developing and promoting GM crops, we should think with our heads, not our stomachs, and advise our governments about not only the technology's prowess and potential, but also the implications of who owns it.

African agriculture has always depended on farmers owning and sharing seeds, storing them to plant the following season. Farmers using GM seeds made by multinational companies will lose this right.

We also risk losing control over some of the desirable characteristics, such as drought and pest-tolerance, that farmers painstakingly selected and preserved in our local seeds over hundreds of years.

I don't deny that African agriculture would benefit from some Western biotechnologies such as molecular marker-assisted selection to screen for seeds with characteristics suited to our different conditions.

We also need irrigation to overcome the droughts that can cripple rain-fed agriculture. Such improvements, together with land, seed and the collective indigenous knowledge about our fragile environment, are cardinal to the survival of African agriculture.

But we must not try to solve our problems with technologies that could enslave us because we do not own the patents on them. This is the prism through which we should view GM crops.

Tapping African resources

This issue of ownership also relates to pharmaceutical research. In fact, multinational companies have already been tapping Africa's biological resources and traditional knowledge to develop drugs and other products.

African scientists have been complicit, sending specimens abroad in the name of research collaborations without understanding that Africa rarely gets a share of any economic benefits that such research brings.

That is why I support calls by Stephen Lewis, the UN special envoy for HIV/AIDS in Africa, for the "big multinational corporations that have exacted such huge wealth from Africa's mineral, diamond, oil and other resources over the decades, and… the pharmaceutical industry" to contribute towards the US$7.1 billion needed for the Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and Malaria.

Time to wake up

That Africa will face new problems in the future is apparent. Human health, for instance, is linked inextricably to a healthy environment, and we are destroying ours.

A growing body of evidence suggests that new diseases are more likely to emerge when contact between humans and wildlife increases as a result of habitat destruction (see Conservation medicine's time has come OP439ENG). The SARS and bird flu epidemics are reminders of how over-crowded ecosystems fail to function and ultimately succumb to disease.

Meanwhile, the world's biggest producer of greenhouse gases, the United States, has refused to sign the Kyoto Protocol, which would force it to reduce its emissions. Researchers agree that Africa will experience some of the worst impacts resulting from climate change.

African scientists must wake up, get out of the laboratory more, and be alive to the intrigues of commercialism and politics that can cloud science. African governments must invest in their own scientific research if the continent is to leap forward on the path to genuine sustainable economic development.

And African presidents must have scientific advisors, just as they have political and economic advisors. Without engaging our own scientists, how will our political leadership face threats such as bird flu, bioterrorism, HIV/AIDS, SARS, Ebola, biodiversity loss, drought and natural disasters?

We should be returning to the good old days when older people were living libraries of knowledge critical for our survival. But our sciences will be useless and our knowledge wasted unless they are used to help the vast majority of African people.

• Kazhila Chinsembu is a lecturer in the department of biology at the University of Namibia, and a former lecturer at the University of Zambia and researcher at the International Centre of Insect Physiology and Ecology, Kenya.
• Bron: www.gmwatch.org

Afrikaanse wetenschap moet de controle over lokale bronnen herwinnen (1 feb. 2006)

Uitstekend artikel waarin Kahzila Chinsembu, een docent aan de faculteit Biologie van de Universiteit van Namibie, zegt dat Afrika riskeert 'geslaafd' te worden door technologie die het niet zelf in eigendom heeft, en Afrikaanse naties oproept de controle over hun biologische bronnen en inheemse kennis te herwinnen.

Hij wijst erop dat hoewel Afrikaanse wetenschappers lucratieve consultancy inkomsten kunnen winnen voor het ontwikkelen en promoten van gentech-gewassen, zij hun regeringen moeten waarschuwen voor de implicaties van [de kwestie] wie de technologie in eigendom heeft.

Bron: www.gmwatch.org (Vertaling: Lucas)

Afrikaanse wetenschap moet de controle over lokale bronnen herwinnen

• Kazhila Chinsembu
• Bron: SciDev.net, 1 februari 2006
• Link: www.scidev.net/gateways.....

Afrika is de geboorteplaats van de mensheid. Zoals u niet zal verbazen, hebben zijn volkeren in de loop van vele duizenden jaren een grote hoeveelheid kennis verzameld over hun milieu.

Kijk bijvoorbeeld naar hoe Afrikanen planten hebben gebruikt om wonden en ziektes te behandelen. Lang voor de ontdekking van antibiotica hadden Afrikanen planten geidentificeerd waarmee ze bacteriele infecties konden behandelen. Families bewaakten — zonder patenten — zulke inheemse kennis, gaven die door van generatie op generatie.

Maar in de moderne tijd loopt Afrika het gevaar de macht over deze kennis te verliezen, ook al groeit de acceptatie van de kracht van op planten gebaseerde remedies.

Hoe staat het met de Afrikaanse landbouw? Die was altijd gebaseerd op ecosystemen van combinatieteelt, waar gewassen als casave, mais en bonen samen groeiden. Er waren geen chemische meststoffen - we gebruikten in plaats daarvan mest als compost.

Maar 'monoculturen' van één enkel gewas, gecombineerd met chemische pesticiden, herbiciden en meststoffen — vaak gemaakt door multinationale bedrijven — hebben onze milieuvriendelijke tradities vervangen.

En terwijl de winsten van de bedrijven groeien, zo groeit ook de afhankelijkheid van Afrikaanse boeren van hun technologieen. Zaden die voortgebracht worden door nieuwe hybride varieteiten van gewassen kunnen bijvoorbeeld niet worden bewaard om het volgende seizoen te zaaien, omdat ze niet de genetische kracht van hun ouders hebben.

Maar het lijkt erop dat Afrikanen hun les niet geleerd hebben. Als dat wel zo was, zouden we waarschijnlijk niet zo enthousiast zijn over genetisch gemodificeerde gewassen.

Implicaties van eigendom

Een oud Afrikaans gezegde luidt: 'als je de diepte van een rivier wilt peilen, doe dat dan niet met beide voeten'. Hoewel Afrikaanse wetenschappers lucratieve consultancy inkomsten kunnen winnen met het ontwikkelen en promoten van gentech-gewassen, zouden we moeten denken met onze hoofden en niet met onze magen, en zouden we onze regeringen niet alleen moeten adviseren over de kracht en de potentie van de technologie, maar ook over de implicaties van de kwestie wie die technologie in eigendom heeft.

De Afrikaanse landbouw rustte altijd op boeren die hun zaden in eigendom hadden en ruilden; ze sloegen de zaden op om ze het volgende seizoen te planten. Boeren die door multinationale bedrijven gemaakte gentech-zaden gebruiken, zullen dat recht verliezen.

We lopen ook het risico de controle te verliezen over de wenselijke eigenschappen, zoals droogte- en pest-tolerantie, die boeren gedurende honderden jaren met pijn en moeite in onze lokale zaden hebben geselecteerd en bewaard.

Ik ontken niet dat de Afrikaanse landbouw baat zou kunnen hebben bij bepaalde Westerse biotechnologieen zoals moleculaire selectie met markers, om zaden te identificeren met eigenschappen die geschikt zijn voor onze verschillende omstandigheden.

We hebben ook irrigatie nodig om het te redden in de droogtes die regen-afhankelijke landbouw kreupel kunnen slaan. Zulke verbeteringen zijn, samen met land, zaad en de collectieve inheemse kennis over ons kwetsbare milieu, wezenlijk voor het overleven van de Afrikaanse landbouw.

Maar we moeten niet trachten onze problemen op te lossen met technologieen die ons zouden kunnen slaven omdat we de patenten die erop rusten niet in eigendom hebben. Dat is het persepectief waarin we gentech-gewassen zouden moeten beschouwen.

Afrikaanse kennis aftappen

De kwestie van eigendom heeft ook betrekking op farmaceutisch onderzoek. In feite hebben multinationale bedrijven reeds de biologische bronnen en traditionele kennis van Afrika afgetapt om medicijnen en andere producten te ontwikkelen.

Afrikaanse wetenschappers zijn daar medeplichtig aan geweest: ze stuurden monsters naar het buitenland, als onderzoekssamenwerking, zonder te begrijpen dat Afrika zelden deelt in de economische winsten die zulk onderzoek opbrengt.

Dat is waarom ik de oproepen ondersteun van Stephen Lewis, de bijzondere afgevaardigde van de VN voor HIV/AIDS in Afrika, die de 'grote multinationale corporaties die gedurende decennia zulke enorme rijkdom hebben getrokken uit de Afrikaanse mineralen, diamanten, olie en andere bronnen, en (...) de farmaceutische industrie' oproept bij te dragen aan de 7,1 miljard US dollars die nodig zijn voor het Global Fund to Fight AIDS, Tuberculosis and Malaria.

Tijd om wakker te worden

Dat Afrika in de toekomst nieuwe problemen zal tegenkomen, is duidelijk. Gezondheid van mensen bijvoorbeeld is onlosmakelijk verbonden met een gezond milieu, en we zijn het onze aan het vernietigen.

Een groeiend corpus van bewijsmateriaal wijst erop dat het waarschijnlijker wordt dat nieuwe ziektes de kop opsteken naarmate het contact tussen mensen en wilde dieren toeneemt als gevolg van de destructie van hun habitat (zie Conservation medicin's time has come OP439ENG). De epidemieen van SARS van de vogelgriep herinneren ons eraan hoe overbevolkte ecosystemen falen in hun functioneren en uiteindelijk vervallen in ziekte.

Intussen heeft de grootste uitstoter van broeikasgassen van de wereld, de Verenigde Staten, geweigerd het Kyoto Protocol te tekenen dat hen zou dwingen hun emissies terug te brengen. Onderzoekers zijn het erover eens dat Afrika enkele van de ergste gevolgen van de klimaatverandering zal ondervinden.

Afrikaanse wetenschappers moeten wakker worden, meer uit hun laboratorium komen, en zich bewust zijn van de intriges van de commercie en de politiek die de wetenschap in mist kunnen hullen. Afrikaanse regeringen moeten investeren in hun eigen wetenschappelijke onderzoek als het de bedoeling is dat het continent voorwaarts springt op de weg naar echte duurzame economische ontwikkeling.

En Afrikaanse presidenten moeten wetenschappelijke adviseurs hebben, net zoals zij politieke en economische adviseurs hebben. Hoe moeten onze politieke leiders, zonder onze eigen wetenschappers erbij te betrekken, gevaren als de vogelgriep, bioterrorisme, HIV/AIDS, SARS, Ebola, verlies van biodiversiteit, droogte en natuurrampen het hoofd bieden?

Wij zouden moeten terugkeren naar de goede oude tijd toen ouderen levende bibliotheken waren van kennis die wezenlijk is om te overleven. Maar onze wetenschap zal nutteloos zijn, onze kennis verspild, tenzij die gebruikt worden om de grote meerderheid van Afrikaanse mensen te helpen.

Vertaling: Lucas 23:14, 3 Feb 2006 (CET) / 14:16, 5 Feb 2006 (CET)

Kazhila Chinsembu is docent aan de faculteit Biologie van de Universiteit van Namibie, en was voorheen docent aan de Universiteit van Zambia en onderzoekers aan het International Centre of Insect Physiology and Ecology in Kenia.

• Bron: www.gmwatch.org