GroeneZon.nl/Ledenbulletin Kromme Sloot

 

home

• www.groenezon.nl

 

sub-pagina's

• /Voorjaarsreiniging
• /Bodem Warmte
• /Logboek tuin
• /Chroma onderzoek
• /Onkruid
• /Tuintherapie
• /Agenda
• /Over de tuinderes
• /Eetbare bloemen
• /Kippen
• /Lyme
• /Contact
• /Bekijk reacties
• /Interessante Links
• /Partij Mens & Spirit

 

Artikelen

• Ledenbulletin Kromme Sloot
• Tijdschrift Moestuin-Chroma's
• Tijdschrift Moestuin-Kopersporen

[edit] Tuin 53

Sinds maart 2008 ben ik erbij gekomen op de kromme sloot. En ik vind het een geweldig complex. Ik zie veel samenwerking en uitwisseling tussen elkaar; ik kreeg de eerste weken van alle kanten plantjes aangeboden, ik kreeg hulp bij het snoeien van mijn heg (wat groeit die hard!) en die gezellige lunchen in de kantine. Ook het 30 jarig bestaan, de productdag en het maaien van de heemtuin vond ik leuke activiteiten. Petje af voor de organisatie van dit alles. Ik ben er trots op deel uit te maken van deze vereniging. En wie weet kom ik een keer klaverjassen? Mijn dromen zijn: Met hulp van de natuur voedsel leren kweken. Leren communiceren met de natuur; bodem, planten. Kinderen regelmatig in contact brengen met een moestuin en de liefde voor de natuur bijbrengen.

Ik heb tuintje 53. Tuintje voor mijn komst te herkennen aan de grote plassen water en zwart landbouwplastic. Daarna was ik als een soort mol bezig enorme gangen te graven. Tuintje was afgelopen zomer te herkennen aan huizenhoog perzikkruid en is deze winter te herkennen aan enorme bergen maaisel verspreid over de tuin. De greppels heb ik gegraven om van de wateroverlast af te komen. Eén greppel over de hele lengte en één greppel overdwars. Ik heb ze volgegooid met wilgentakken en daarna weer een laagje grond erover. Dit is een beproefd recept tegen wateroverlast; geleerd van een oud boertje uit Breukelen (mijn geboortestreek). Ook heb ik een behoorlijk diepe vijver gegraven. Zo heb ik goed zicht op de waterstand in de tuin.

Vervolgens ben ik begonnen om de kweek te verwijderen. Op de kale grond zaai ik een groenbemester; phacelia. Deze bijenplant staat er ook om bekend een goede afwisseling te zijn na aardappelteelt. Verder zaai ik afrikaantjes (wilde vorm) die erom bekend staan met hun wortels schadelijke aaltjes uit de bodem te vangen. De kweek duidt op een vaste bodem. De bodem heeft weinig wormen. Wormen en ander bodemleven zorgen met al hun gangetjes voor een goede lucht en vochthuishouding van de bodem. Ook de verterende wortels van planten laten gangetjes achter. Ik laat daarom al het éénjarige onkruid dat opnieuw opkomt staan. Na mijn zomervakantie gaat het er met de zeis af. Het is eigenlijk te lang geworden (en in de bloei gegaan, daardoor is de bodem iets te droog geworden). Van het maaisel maak ik compost (via snelle cmc methode), in augustus overigens al de tweede hoop die ik maak. De worteltjes laat ik zitten, die kunnen nu verteren en alvast als organisch materiaal voor het bodemleven dienen. Van de éénjarigen eet ik de meldesoorten. De tuinmelde met iets rood blad vind ik lekkerder. Verder vind ik eetbare vogelmuur, de bloemknoppen van het perzikkruid, de blaadjes van een verdwaalde klaproos, de rozet van paardebloem, de blaadjes van smalle weegbree. Niet eetbare scherpe boterbloem, knopkruid, akkerwinde, akkerdistel en al het gras trek ik uit.

Volgend jaar moet het onkruid er voor de bloei af zijn, dan worden er ook minder mineralen uit de grond gehaald. Ik neem waar dat de groei er bij de cultuur gewassen (prei, pompoen) niet voldoende in zit. Het staat te “kwarren” (is dat Breukels dialect? Of hoe heet dat hier in Noord-Holland?). Het wordt hoog tijd om de compost aan te gaan brengen om het bodemleven op gang te helpen. Hoeveel compost zit er op? Ik denk vier keer een composthoop (dus stel dat je een compost hoop van 1 vierkante meter opzet, en wat je dan uiteindelijk overhoud en dat vier keer.) Ik heb expres een klein beetje strooisellaag uit het bos, en van mijn tuintje in de duinen ook verspreid. Hiermee “ent” ik eventuele goedaardige schimmels en bacteriën. Tenslotte is de bodem met “darmen” te vergelijken. En als je darmen niet goed werken is het goed om “compost of klei te eten”. Ik breng ook verdunde (gekochte) bodem bacteriën aan. Ik heb nog over voor als iemand interesse heeft.

In de herfst blijkt dat het me niet gelukt is om al het kweek te verwijderen. Dat vind ik erg jammer, want het is een hele klus om het te verwijderen. Ik ben wel dankbaar dat het kweek met zijn sterke wortels de dichte bodem probeert open te breken. Ik wil voorkomen dat het gras de winter doorgroeit en ik besluit om heel veel maaisel over het gras te leggen. Dit zal nu minder hard doorgroeien. Ook de stukken schone grond waar geen éénjarigen meer op gegroeid zijn bedek ik met het maaisel. Dit om te voorkomen dat de bodem wegspoelt, en dichtslaat door inslag van de regen. Ook is het direct weer een goede organische voeding voor het bodemleven. Alhoewel het bekend is dat dit behoorlijke stengelige maaisel en “hele kluif” is voor de bodem om te verteren. Dit kost de bodem in eerste instantie veel stikstof (dat wordt aan de bodem ontrokken en kan pas later weer vrij komen). Het is te vergelijken met het eten van vezels. Het zet je darmen aan het werk, maar het voedt niet goed.

Als ik later op mijn tuin kom hoor ik vanonder het maaisel letterlijk het smakkende geluid van honderden regenwormen die hun gangetjes in glibberen (voor mij op de vlucht). Hopelijk wordt de bodem nu vanzelf luchtiger en gaat het kweek wat losser zitten. Als het straks weer voorjaar wordt ben ik van plan om het maaisel van de schone grond te verwijderen, compost aan te brengen en te zaaien. Zodra er genoeg groen materiaal is zal ik weer een nieuwe composthoop opzetten. Ik laat al de voeding voor de tuin (droog en stengelig materiaal, vers groen materiaal, paardemest, gesteentemelen, kleipoeder, zeewierkalk (en zeewier van het strand) het liefst voorverteren in de composthoop. Hierdoor is het percentage humus (complex soort organische verbindingen) van de tuinbodem veel sneller te verhogen dan wanneer al het materiaal er direct op wordt gebracht. Dit is echter ook afhankelijk van de conditie van de bodem. Bodems met een hoog gehalte aan actief bodemleven kunnen makkelijker “rauw” verteren door direct op te brengen. Ik zou echter niet snel dierlijke mest direct op mijn bodem brengen, het kan makkelijk gaan vergisten en verzuren. En dat is schadelijk voor mijn kostbare bodemlevendiertjes. Ik heb in ieder geval nog op mijn lijstje staan om sterk verdund zeewater aan mijn bodem te geven. Zeewater bevat heel veel verschillende mineralen en spore elementen. Maar ik ken deze bodem nog niet goed. Ben benieuwd hoe ze het liefste haar maaltijd heeft.

Vanja 14:13, 7 February 2009 (UTC)