Europese Grondwet; Chiracs betoog

[edit] Inleiding

Het beloofde een riskante onderneming te worden. En dat werd het. Jacques Chirac is donderdag 14 april op TF1 niet ontsnapt aan de gevaren die schuilden in de tv-uitzending van een nieuwe soort, bedacht door zijn dochter Claude, om de campagne voor het Europese referendum in te luiden in een uur met groot publiek.

In de feestzaal van het Elysee, omgebouwd tot televisiepodium, zitten 83 jongeren van 18 tot 30 jaar die geselecteerd zijn door Sofres [een internationaal markt- en opinie-onderzoeksbureau - Gossie] om tegenover de president te staan; ze lopen soms over hem heen, ze onderbreken hem vaak, en twee presentatoren, Marc-Olivier Fogiel en Jean-Luc Delarue, interrumperen hem ononderbrekelijk. Twee uur televisie die uitlopen op zappen, zonder dat de jongeren van de televisiegeneratie daar de enige verantwoordelijken voor zijn.

Béatrice Gurrey Vertaling: Gossie april 2006

Introduction

L'exercice promettait d'être périlleux. Il le fut. Jacques Chirac n'a pas échappé, jeudi 14 avril sur TF1, aux dangers que recelait l'émission d'un nouveau genre, mitonnée par sa fille Claude, pour inaugurer, à une heure de grande écoute, la campagne sur le référendum européen.

Dans la salle des fêtes de l'Elysée transformée en plateau de télévision, les 83 jeunes de 18 à 30 ans sélectionnés par la Sofres pour faire face au président, le bousculent parfois, l'interpellent souvent et deux animateurs, Marc-Olivier Fogiel et Jean-Luc Delarue, l'interrompent sans cesse. Deux heures de débat qui tournent au zapping, sans que la génération des enfants de la télé en soit tout à fait la seule responsable.

Béatrice Gurrey

[edit] "Goede vraag"

Deze uitzending is zijn eigen keuze, en meneer Chirac neemt haar op zich, zo antwoordt hij op twee <liminaire> vragen van Patrick Poivre d'Arvor. Hij draagt er eerst zorg voor dat hij, op dit uur dat alle peilingen op 'nee' staan, precies vertelt tot wie hij zich richt: via de jongeren, 'tot alle Fransen'. Waarom echter, weigert hij het debat met politici? Meneer Chirac antwoordt met een ontkenning: "Ik heb niets tegen debatten met ingewijden." Deze uitdrukking, erg voorbereid, schijnt hem zo goed dat hij haar herhaalt. 'Ik zou de voelsprieten kunnen uitsteken door een serie debatten met ingewijden te doen', maar dat middel lijkt hem 'niet overtuigend'. En dan, wie moet je daar dan voor uitkiezen, want 'de tegenstanders zijn ook verdeeld?'

Het is tijd om de diepte in te gaan, dankzij een 'goede vraag', over het nut van de Europese Grondwet. Een blik op de roze en geel onderstreepte bladen die zijn uitgespreid op de tafel en meneer Chirac stort zich op zijn twee lievelingsthema's. De mondialisering 'die gedragen wordt door een ultraliberale stroom ten profijte van de sterksten, hetgeen problemen geeft' en de opkomst van nieuwe grote machten. "Europa moet sterk en georganiseerd zijn om zich tegen die ontwikkeling te weren," legt de president uitgebreid uit.

Hij herhaalt zich nog eens om het Europa aan de kaak te stellen van 'de ultraliberale, Angelsaksische, Atlantische stroom', die hij kwalificeert als 'oplossing van laten-gebeuren' (Chiracijnse en ironische versie van het 'laat-het-zijn-gang-gaan' van de achttiende eeuwse liberalen).

Het duurt Marc-Olivier Fogiel te lang en hij herhaalt de vraag. "Ik heb begrepen dat het de bedoeling is dat ik kort ben," verzucht de president, die aardig geduldig blijft. "Er zijn natuurlijk regels nodig. Als er geen regels zijn, is er geen organisatie, geen macht." Ziedaar waar de Grondwet voor dient.

Maar in zijn poging om zich verbeten op te stellen als antiliberaal, een gevoelig thema in de opinie waarin hij speelt, keert de politiek van de regering als een boomerang naar hem terug. "Overal zijn er stakingen, demonstraties, de tegenstem zal beslissend zijn," werpt een jongeman hem toe. "Misschien heeft u geen ongelijk," fluistert de president dan. Meneer Chirac zegt er verder niets over, onder het mom dat men niet de Grondwet en de binnenlandse politiek door elkaar moet halen.

"BONNE QUESTION"

Cette émission, c'est son choix, et M. Chirac l'assume, en répondant à deux questions liminaires de Patrick Poivre d'Arvor. Il prend d'abord soin de préciser qu'il s'adresse, à travers les jeunes, "à tous les Français", à l'heure où tous les sondages sont au non. Pourquoi cependant, refuse-t-il le débat avec des politiques ? M. Chirac répond par un déni : "Je n'ai rien contre les débats d'initiés." L'expression, très préparée, lui paraît si bonne qu'il la répète. "Je pourrais accaparer les antennes en faisant une série de débats d'initiés", mais ce moyen ne lui paraît "pas convaincant". Et puis, qui choisir, ajoute-t-il, alors que "les non sont aussi divergents ?"

Il est temps de passer au fond, grâce à une "bonne question", sur l'utilité de la Constitution européenne. Un coup d'oeil aux fiches surlignées de rose et de jaune qui s'étalent sur la table et M. Chirac se lance sur ses deux thèmes de prédilection. La mondialisation "portée par un courant ultralibéral au profit des plus forts, ce qui pose problème" et l'émergence de nouvelles grandes puissances. "L'Europe doit être forte et organisée pour s'opposer à cette évolution", explique longuement le président.

Il se répète encore pour fustiger l'Europe du "courant ultralibéral, anglo-saxon, atlantiste", qu'il qualifie de "solution du laisser-aller", version chiraquienne et ironique du "laisser faire, laisser passer" des libéraux du XVIIIe siècle.

C'est trop long pour Marc-Olivier Fogiel qui rappelle la question. "J'ai compris qu'il fallait que je sois plus bref", sourit le président, qui restera assez patient. "Il faut évidemment des règles. S'il n'y a pas de règles, il n'y a pas d'organisation, pas de puissance." Voilà à quoi sert la Constitution.

Mais à force de se poser en antilibéral acharné, sujet sensible dans l'opinion sur lequel il joue, la politique du gouvernement lui revient comme un boomerang. "Partout il y a des grèves, des manifestations, le vote sanction sera déterminant", lui lance un jeune homme. "Vous n'avez peut-être pas tort", glisse alors le président. M. Chirac n'en dira pas plus, sous prétexte de ne pas mélanger Constitution et politique intérieure.

[edit] "Ik ben tevreden"

Maar het is juist de binnenlandse politiek die steeds hardnekkig terugkomt en die de angsten, de vrees, of de misère voor de toekomst een voertuig verschaft. Vaak naar aanleiding van vragen of de Europese Grondwet in feite onmachtig is om iets te regelen [?]. Meneer Chirac herhaalt 'de waarden', 'het humanisme'. "Eendracht maakt macht,"^[1] herhaalt hij ook, alvorens zich tweemaal te wenden tot de befaamde aanbeveling van wijlen paus Johannes Paulus II, tijdens zijn verkiezing in 1978: "Heb geen vrees."

Over de vrees voor de uitbreiding, zoals die reeds is geschied en in de toekomst, heeft hij zijn antwoorden klaar. In essentie is Europa sinds 1957 gebouwd op pijn, maar altijd voor het uiteindelijke welzijn van haar lidstaten. Het zal net zo gaan met de oostelijke landen, die zeker lagere sociale lasten hebben, maar ook 'minder productief en rendabel werken dan wij'.

En als het 'nee' nu wint? "Het argument dat we opnieuw kunnen onderhandelen is niet serieus. Simpelweg omdat (...) de 24 andere landen niet zullen accepteren om opnieuw te onderhandelen," argumenteert het staatshoofd. Aan een jonge agrariër uit het panel belooft hij dat de miljarden euro's van het PAC zullen verdwijnen. Hij toont aan dat hij er in Brussel heeft kunnen ingrijpen om de richtlijn aan te passen van Bolkestein over de liberalisering van diensten, omdat Frankrijk nog altijd, dezer dagen, 'een toereikend gewicht' heeft. Als het 'nee' het zal winnen, zal dat gewicht 'aanzienlijk verzwakken'. Maar hij antwoordt niet op de vraag van de 'PPDA', die hem vraagt waarom de Franse Eurocommissarissen de tekst van Bolkestein hebben goedgekeurd.

Hij antwoordt ook niet op een gênante onderbreking over de affaires en over het diskrediet van de politiek, dankzij Jean-Luc Delarue die dat handig opzij schuift. Meneer Chirac heeft de voorkeur voor vragen die komen van de jonge [Bordelais], niet minder dan vier, die hem een 'Ah, ik ben tevreden' ontlokken.

In zijn voorkeursdomein, de diplomatie, is de president nauwelijks overtuigend. Hij spreekt tweemaal van die 'ongelukkige minister van buitenlandse zaken', waarin de Grondwet voorziet, die zal moeten proberen een accoord te vormen tussen de 25 op het gebied van buitenlandse politiek.

Heeft hij er spijt van een beroep te hebben gedaan op het referendum? Nee, ondanks zijn treurnis dat generaal De Gaulle het 'een beetje in een volksraadpleging verandert heeft'. En dat men er maar niet op moet rekenen dat hij zijn functie neerlegt als het referendum verloren wordt. Op die vraag roept de president uit, met een plotselinge hartekreet: "Nee!"

Het 'pessimisme' van jonge mensen in Frankrijk, over Europa, 'kost hem moeite'. "Ik begrijp het niet," zegt hij. En dat is nog het opmerkelijkste: meneer Chirac heeft moeite met de jongeren, die hij eigenlijk niet weet te grijpen.

1. ^  Aanvulling op talk2000 door anonieme bezoeker, 4 december 2006: De uitspraak 'Eendracht maakt macht' is van Louis de POTTER, uit zijn gevangenis te Rijsel, herkend door de bevolking als leider van de Belgische Revolutie in 1830, baas van het 'Voorlopig Bewind', alleréérste Premier van België, Brugge.

"JE SUIS CONTENT"

Mais c'est justement cette politique intérieure qui revient encore, avec obstination, charriant les peurs, les craintes, ou la colère, devant l'avenir. Souvent sur des questions que la Constitution européenne est tout à fait impuissante à régler. M. Chirac ressasse "les valeurs", "l'humanisme". "L'union fait la force", répète-t-il aussi, avant de recourir par deux fois à la célèbre recommandation du défunt pape Jean Paul II, dès son élection en 1978 : "N'ayez pas peur."

Sur la crainte de l'élargissement, réalisé et à venir, les réponses sont prêtes. En substance, L'Europe s'est construite dans la douleur depuis 1957, mais toujours pour le bénéfice final de ses membres. Il en ira de même pour les pays de l'Est, qui ont certes des charges sociales plus faibles que les autres, mais aussi "une productivité et une rentabilité inférieures aux nôtres".

Et si le non l'emportait ? "L'argument selon lequel on pourrait renégocier n'est pas sérieux. Tout simplement parce que (...) les 24 autres n'accepteront pas de renégocier", argumente le chef de l'Etat. Au jeune agriculteur du panel, il promet la disparition des milliards d'euros de la PAC. Il démontre qu'il a pu intervenir, à Bruxelles, pour modifier la directive Bolkestein sur la libéralisation des services, parce que la France a encore, aujourd'hui "un poids suffisant". Si le non l'emporte, elle serait "considérablement affaiblie". Mais il ne répond pas à la question de "PPDA" qui lui demande pourquoi les commissaires français avaient approuvé le texte de M. Bolkestein.

Il ne répond pas non plus à une interpellation embarrassante sur les affaires et sur le discrédit du politique, grâce à Jean-Luc Delarue qui opportunément l'écarte. M. Chirac préfère les questions qui viennent de jeunes Bordelais pas moins de quatre qui lui arrachent un "Ah ! je suis content."

Dans son domaine de prédilection, la diplomatie, le président n'est guère convaincant. Il parle deux fois de ce "malheureux ministre des affaires étrangères", prévu par la Constitution, qui devra tenter de mettre d'accord les vingt-cinq sur la politique étrangère.

Regrette-t-il d'avoir eu recours au référendum? Non, malgré son regret que le général de Gaulle l'ait "un peu transformé en plébiscite". Et que l'on ne compte pas sur lui pour quitter le pouvoir si le référendum est perdu. A cette question le président s'écrie "Non !", dans un soudain cri du coeur.

Le "pessimisme" des jeunes gens sur la France, sur l'Europe, lui fait "de la peine". "Je ne le comprends pas", dit-il. Et c'est encore cela le plus frappant : M. Chirac à la peine devant des jeunes, qu'au fond, il ne saisit pas.

[edit] Inleiding

"Ik heb de ambitie om ervoor te zorgen dat deze Grondwet wordt aangenomen. Als Frankrijk hem niet zou goedkeuren, zou het land ophouden, ten minste voor een bepaalde tijd, politiek te bestaan in het hart van dat Europa," heeft de president van de republiek benadrukt.

Croquis de Plantu (vertaling Gossie)

Introduction

"J'ai l'ambition que cette Constitution soit adopté. Si la France ne la votait pas, elle cesserait, du moins pendant un certain temps, d'exister politiquement au sein de cette Europe," a affirmé le président de la République.

Croquis de Plantu

[edit] De keuze voor een debat met jongeren

Ik wil via hen tot alle Fransen spreken. De jongeren zijn misschien nog meer dan anderen bezorgd over dat wat we gaan doen met de Europese grondwet. Ik heb niets tegen debatten met ingewijden, maar dat zou uiteindelijk niet zo overtuigend zijn. In naam waarvan zou ik iemand die tegen is, moeten uitkiezen, immers, de tegenstanders zijn ook verdeeld?

Le choix d'un débat avec des jeunes.

Je veux parler à travers eux à tous les Français. Les jeunes sont peut-être plus que d'autres encore concernés par ce que nous allons faire avec la construction européenne. Je n'ai rien contre les débats d'initiés, mais ça n'était pas finalement très convaincant. Au nom de quoi pourrais-je choisir un porteur du non, alors que les non sont aussi divergents?

[edit] Het nut van de Grondwet

Frankrijk is drager van waarden sinds de mensenrechten, het land heeft een zekere visie op de wereld en op mensen. Frankrijk moet zijn belangen verdedigen, zijn werkgelegenheid, zijn invloed. In de wereld van vandaag zien we op welk terrein de zaken veranderen. Aan de ene kant verontrust de mondialisering veel Franse vrouwen en mannen. Die mondialisering, gedragen door een ultraliberale stroom, die ten gunste komt van de sterksten, hetgeen problemen oplevert, in het bijzonder voor het evenwicht in de toekomst. Ten tweede ontwikkelt de wereld zich naar steeds grotere en grotere machten, reeds bestaand zoals de Verenigde Staten, of opkomend zoals China, India, morgen Brazilië en Zuid-Amerika, Rusland, grootmachten die geheel volgens hun natuur de wens hebben om hun wensen aan anderen op te leggen. Tegen die machten kunnen wij niet individueel strijden. Frankrijk heeft daarin geen kans.

Tegen die ontwikkeling moeten wij beschikken over een organisatie. Europa moet sterk en georganiseerd zijn om zich te verzetten tegen die ontwikkeling. Er waren twee oplossingen. De oplossing van laten-lopen, dat wil zeggen een oplossing die aanstuurt op een Europa dat geleid wordt door de ultraliberale, Angelsaksische, Atlantische stroom. Dat is niet de oplossing die we willen. De tweede weg is een humanistisch Europa dat echter, om haar humanisme in te stellen, georganiseerd en sterk moet zijn. Er zijn vanzelfsprekend regels nodig. Die regels zijn de Grondwet.

L'utilité de la Constitution.

La France est porteuse de valeurs depuis les droits de l'homme, elle a une certaine vision du monde et des hommes. La France doit défendre ses intérêts, ses emplois, sa puissance. Dans le monde d'aujourd'hui, on voit à quel point les choses changent. D'une part, la mondialisation inquiète beaucoup de Françaises et de Français. Cette mondialisation, portée par un courant ultralibéral, qui se fait au profit des plus forts, ce qui pose des problèmes, notamment pour l'équilibre de l'avenir. Deuxièmement, le monde évolue vers de plus en plus de grandes puissances, actuelles, comme les Etats-Unis, ou qui émergent, comme la Chine, l'Inde, demain le Brésil et l'Amérique du Sud, la Russie, de grandes puissances qui tout naturellement ont la volonté d'imposer leur volonté. Ces puissances, nous ne lutterons pas contre elles individuellement. La France n'en a pas la possibilité.

Devant cette évolution, nous devons avoir une organisation. L'Europe doit être forte et organisée pour s'opposer à cette évolution. Il y avait deux solutions. La solution du laisser-aller, c'est-à-dire une solution conduisant à une Europe poussée par le courant ultralibéral, anglo-saxonne, atlantiste. Ce n'est pas celle que nous voulons. La deuxième voie, c'est une Europe humaniste, mais qui, pour imposer son humanisme, doit être organisée, forte. Il lui faut évidemment des règles. Ces règles, c'est la Constitution.

[edit] De liberale logica van de Grondwet

Het is een logica die juist niet liberaal is. Zij betwist de markteconomie niet. Maar, tegenover het economische Europa, probeert zij een politiek Europa in te stellen. Er is een aantal sterke principes, die in de Grondwet staan en die alle politici moeten inspireren, en dat is voor het eerst. Bijvoorbeeld de gelijkwaardigheid tussen man en vrouw.

La logique libérale de la Constitution.

C'est une logique qui justement est non libérale. Elle ne conteste pas l'économie de marché. Mais, face à l'Europe économique, elle essaie d'instituer une Europe politique. Il y a un certain nombre de principes forts, qui sont dans la Constitution et qui doivent inspirer toutes les politiques, et c'est la première fois. Par exemple, l'égalité homme-femme.

[edit] De verantwoordelijkheid van Jacques Chirac en de regering-Raffarin bij winst van 'nee'

Ik wil wel enige verantwoordelijkheid op me nemen. Ik kan niet de functie bekleden die ik bekleed en géén verantwoordelijkheid nemen. In het verband van de politiek van de regering heeft u misschien geen ongelijk. De binnenlandse politiek heeft haar regels, haar ritmes, haar eisen. Die ontken ik niet en ik accepteer die. Maar ik aarzel er niet over om dat te verwarren, op het moment dat men een fundamentele beslissing gaat nemen, met de dagelijkse politiek van een Europees land.

La responsabilité de Jacques Chirac et du gouvernement Raffarin dans la montée du non.

Je veux bien admettre une responsabilité. Je ne peux pas être dans la fonction qui est la mienne et ne pas accepter de responsabilité. A propos de la politique du gouvernement, vous n'avez peut-être pas tort. La politique intérieure a ses règles, ses rythmes, ses exigences. Je ne les ignore pas et je les assume. Mais je ne souhaite pas mélanger cela, au moment où on va prendre une décision fondamentale, avec la politique quotidienne d'un pays européen.

[edit] Het beroep op een referendum

Zeker, het gemak zou ons hebben gestuurd via de parlementaire weg, zoals sommige landen het hebben gedaan of gaan doen. Ieder doet wat ie denkt dat ie moet doen of wat de instituties van dat land toestaan te doen. Waarom wenste ik een referendum te houden? Ten eerste om een fundamentele reden: ik denk dat het referendum stapje voor stapje in de gewoontes van de Franse democratie zou moeten komen en een vanzelfsprekend element van beslissingen zou moeten zijn. Zeker, er verschijnt bij ons spontaan, en ik betreur dat, een volksraadpleging, zodat de vraag die gesteld wordt, niet is om te weten door wie we de komende vijf jaar geregeerd willen worden, maar of we een bepaalde Europese organisatie willen om onze waarden en onze belangen te verdedigen. Ik heb niettemin gedacht dat de inzet zo groot was dat het niet gepast zou zijn om simpelweg langs de parlementaire weg te ratificeren.

De Fransen hebben een gewoonte - die maakt waarschijnlijk ook deel uit van hun charme - om hun problemen en hun mislukkingen te onderstrepen. Het is verbazingwekkend wanneer men de reacties van de Amerikanen bekijkt, bijvoorbeeld, die steeds hun succes benadrukken. Welnu, er is geen reden om beschaamd te zijn over Europa. Europa is vandaag de dag de belangrijkste economische macht, de belangrijkste commerciële macht, de belangrijkste export-macht, de belangrijkste investeringszone. Zij is de belangrijkste macht in het helpen van arme landen. Zij is de plaats waar de lengte van een leven het langst is, waar de kindersterfte het laagst is. Van de 140 grootste ondernemingen van de wereld zijn er 61 Europees. Dat is de reden dat we onze kracht moeten bevestigen, en niet onszelf dichtvouwen [?] in onze angsten. Om een ooit beroemde zin te herhalen: "Wees niet bang."

Le recours au référendum.

Naturellement, la facilité aurait conduit à passer par la voie parlementaire, comme certains pays l'ont fait ou vont le faire. Chacun fait ce qu'il estime devoir faire ou ce que ses institutions lui permettent de faire. Pourquoi est-ce que j'ai souhaité faire un référendum ? D'abord pour une raison de fond : je pense que le référendum devrait petit à petit entrer dans les moeurs de la démocratie française et être un élément naturel de décision. Naturellement, il devient spontanément chez nous, et je le regrette, un plébiscite, alors que la question qui est posée n'est pas celle de savoir par qui on veut être gouverné dans les cinq ans qui viennent, mais est-ce qu'on veut une certaine organisation européenne pour défendre nos valeurs et nos intérêts. J'ai néanmoins pensé que l'enjeu était si grand qu'il n'était pas convenable de simplement ratifier par la voie parlementaire.

Les Français ont une habitude cela fait sans doute partie probablement de leur charme aussi qui consiste à souligner leurs difficultés ou leurs échecs. C'est très frappant quand on regarde les réactions des Américains, par exemple, qui, eux, soulignent toujours leurs succès. Or il n'y a pas lieu d'être honteux de l'Europe. L'Europe est aujourd'hui la première puissance économique du monde, la première puissance commerciale, la première puissance exportatrice, la première zone d'investissement. Elle est la première puissance pour l'aide aux pays pauvres. Elle est l'endroit où la durée de vie est la plus longue, où la mortalité infantile est la plus faible. Sur les 140 plus grosses entreprises du monde, 61 sont européennes. C'est la raison pour laquelle nous devons affirmer notre force, et non pas nous replier sur nos craintes. Pour reprendre une phrase désormais célèbre : "N'ayons pas peur."

[edit] De gevolgen indien het 'nee' wint

Ik wil er hier geen drama van maken. Er is ten eerste deze consequentie: de opbouw van Europa komt tot stilstand. We blijven bij het vroegere verdrag. Het argument dat men opnieuw zou kunnen onderhandelen, is niet serieus, simpelweg omdat we met 25 zijn, en omdat de 24 andere nooit zullen accepteren opnieuw te onderhandelen. Dat wil zeggen dat Frankrijk ernstig verzwakt zou raken.

Les conséquences d'un succès du non.

Je ne veux pas faire de dramatisation. Il y a d'abord une première conséquence : la construction européenne s'arrête. On en reste au traité antérieur. L'argument selon lequel on pourrait renégocier n'est pas sérieux, tout simplement parce qu'on est 25, et que les 24 autres n'accepteront jamais de renégocier. Cela veut dire que la France sera considérablement affaiblie.

[edit] De macht van de Europese Commissie

U zegt: "Men is overgeleverd aan een Europese Commissaris." Dat voorval, waarover ik geen oordeel heb, was - dit is het minste wat men erover kan zeggen - niet erg gunstig voor de gezamenlijke agrarische politiek. En dat is voor Frankrijk en voor mij een voortdurende strijd geweest. Vandaar de noodzaak dat op een gegeven moment goedkeuring en steun van Duitsland gegeven werd, om een sterk genoeg front te hebben. Als wij morgen niet meer meedoen aan het spel, zal de grote meerderheid van de Europese landen tegen ons zeggen: "Goed, er is geen PAC meer. Tien en een half miljard euro! We hebben niet genoeg geld voor de ontwikkeling, dus we nemen dat allemaal terug." En wij zullen ons er vanzelfsprekend niet tegen kunnen verzetten. Alleen onze politieke invloed, de invloed van Frankrijk, in het hart van Europa, stelt ons in staat om onze belangen te verdedigen. Als wij morgen tegen zullen stemmen, waar is dan de invloed van het Franse woord? Wij zullen nauwelijks meetellen: zo zit het.

Le pouvoir de la Commission européenne.

Vous dites : "On est à la merci d'un commissaire européen." Le précédent, sur lequel je ne porte pas de jugement, était, c'est le moins que l'on puisse en dire, pas très favorable à la politique agricole commune. Et cela a été pour la France et pour moi un combat permanent. D'où la nécessité d'avoir à un moment donné l'accord et l'appui de l'Allemagne, pour avoir un front suffisant. Si, demain, nous ne sommes plus dans le jeu, la grande majorité des pays européens vont nous dire : "Très bien, il n'y a plus de PAC. Dix milliards et demi d'euros ! Nous n'avons pas assez d'argent pour le développement, nous reprenons tout cela." Et nous ne pourrons pas évidemment nous y opposer. Seule notre puissance politique, la puissance de la France, au sein de l'Europe, nous permet de défendre nos intérêts. Si, demain, nous avons voté non, quelle va être la puissance de la parole française ? Nous compterons peu : c'est ça la vérité.

[edit] De fout in het liberalisme

Vanzelfsprekend kun je aan je nostalgie uiting geven over de tijd van de nationalisaties, maar de ervaring bewijst alom dat de markteconomie de beste maakster van rijkdommen is. Ze moet eenvoudig worden overmeesterd, gehumaniseerd. Dat is echt zo op het binnenlandse vlak, en ze wordt ook overmeesterd en gehumaniseerd. Bijvoorbeeld, er is nooit sprake van geweest dat de publieke sector in het geding zou komen. De Grondwet gerandeert dat de nationale macht dat regelt. Het is nog meer zo op het internationale vlak, waar de verschuivingen noemenswaardig zijn. Dat is de reden dat ik u zeg, en ik herhaal het voor u: we staan op een kruising van wegen. Aan de ene kant, de ultraliberale internationale stroom, en aan de andere kant een georganiseerde en humanistische stroom. Dat is precies wat we willen verdedigen. Wat onze angelsaksische partners ons verwijten, of ze nu in of buiten Europa zitten, is precies het feit dat deze Grondwet te interventionistisch is, te humanistisch.

La faute au libéralisme.

Evidemment, on peut exprimer de la nostalgie sur le temps des nationalisations, mais l'expérience prouve partout que l'économie de marché est la plus productrice de richesses. Simplement, elle doit être maîtrisée, humanisée. C'est vrai sur le plan intérieur, et elle l'est. Par exemple, il n'a jamais été question de mettre en cause les services publics. La Constitution le garantit, c'est une compétence nationale. C'est beaucoup plus vrai sur le plan international, où les dérives sont sérieuses. C'est la raison pour laquelle je vous le dis, et je vous le répète : nous sommes à la croisée de chemins. D'un côté, le courant ultralibéral international, et de l'autre un courant organisé et humaniste. C'est celui-là que nous voulons défendre. Ce que reprochent nos partenaires anglo-saxons, qu'ils soient à l'intérieur ou à l'extérieur de l'Europe, c'est précisément que cette Constitution est trop interventionniste, trop humaniste.

[edit] De vrees voor nivellering naar beneden

Er is iets wat niet natuurlijk is, vooral bij de jongeren, en dat is dat gevoel van angst. Wees niet bang, ik heb het jullie al gezegd, jullie hebben geen enkele reden om bang te zijn! Als het om de publieke sector gaat, in het bijzonder op het gebied van gezondheidszorg, stellen alle teksten van de Grondwet duidelijk dat dat een nationale zaak is. De gezondheidszorg in Frankrijk zal blijven worden geregeld door de Franse wet. Het Franse systeem blijft zoals het is. De Grondwet geeft je de garantie dat die sector een nationale zaak is, en niet een Europese zaak. De gezondheidszorg is en blijft, dat staat in de Grondwet, een nationale zaak.

La crainte d'un nivellement par le bas.

Il y a quelque chose qui n'est pas naturel, notamment chez les jeunes, c'est ce sentiment de crainte. N'ayez pas peur, je vous le disais, vous n'avez aucune raison d'avoir peur ! S'agissant des services publics, en particulier dans la santé, tous les textes de la Constitution précisent qu'ils sont de compétence nationale. La santé en France restera régie par la loi française. Le système français restera ce qu'il est. La Constitution vous donne la garantie que vous avez là un secteur de compétence nationale, et non pas européenne. La santé est et reste, c'est dans la Constitution, de compétence nationale.

[edit] De discussie over de richtlijn van Bolkestein

Een Eurocommissaris, meneer Bolkestein, heeft een richtlijn voorgesteld die, klaarblijkelijk, niet acceptabel was voor ons. Simpelweg omdat, in tegenstelling tot dat wat de bedoeling van de Grondwet is, men daarmee zou riskeren dat we een zeker aantal mensen naar beneden zouden trekken. In de Europese Raad heb ik duidelijk gezegd: "Frankrijk zal dit niet accepteren." Omdat Frankrijk vandaag de dag nog altijd voldoende gewicht heeft, is besloten dat die richtlijn volledig op stal is gezet. Verder zie ik dat de nieuwe voorstellen die zijn gedaan, volstrekt acceptabel en redelijk zijn.

La polémique sur la directive Bolkestein.

Un commissaire, M. Bolkestein, a proposé une directive qui, à l'évidence, n'était pas acceptable pour nous. Tout simplement parce que, contrairement à tout ce qui est l'ambition de la Constitution, on risquait de tirer un certain nombre de gens vers le bas. Au Conseil européen, j'ai dit clairement : "La France ne l'acceptera pas." La France ayant encore aujourd'hui un poids suffisant, il a été décidé que cette directive serait entièrement remise à plat. D'ailleurs, j'observe que les nouvelles propositions qui sont faites sont, elles, tout à fait acceptables et raisonnables.

[edit] De entree van Turkije in de Europese Unie

Is Turkije Europees of niet? Dat is geen probleem. Geeft het problemen als je moslim bent in een niet-gelovig systeem? Dat is geen probleem. Wat een probleem is, is dat vandaag de dag de waarden, de tradities, de levenswijzen, de manier van functioneren van Turkije niet verenigbaar zijn met de waarden van Europa. Het gaat er niet om dat we de Turken zouden afwijzen. We zeggen hun: er blijven voor u nog noodzakelijke inspanningen te verrichten om helemaal Europeanen te worden. Wil je dit probleem verwarren met de Grondwet, dan is dat óf wantrouwen, óf een grote lichtzinnigheid in je denkwijze. In elk geval heb ik de Grondwet laten aanpassen: Turkije zal niet kunnen toetreden als er geen stemming onder de Fransen is via een referendum.

L'entrée de la Turquie dans l'Union européenne.

Est-ce que la Turquie est européenne ou pas ? Ce n'est pas un problème. Est-ce qu'être musulman pose une difficulté dans un système laïc ? Ce n'est pas un problème. Ce qui est un problème, c'est qu'aujourd'hui les valeurs, les traditions, les modes de vie, le mode de fonctionnement de la Turquie sont incompatibles avec les valeurs de l'Europe. Il ne s'agit pas de rejeter les Turcs. Nous leur disons : il vous appartient de faire les efforts nécessaires pour devenir totalement européens. Vouloir mélanger ce problème avec la Constitution est ou de mauvaise foi, ou d'une grande légèreté de réflexion. De toute façon, j'ai fait modifier la Constitution : la Turquie ne pourra pas rentrer s'il n'y a pas un vote des Français par voie de référendum.

[edit] De buitenlandse politiek

Het is nooit de bedoeling geweest dat één van de landen zich terugtrekt in zijn eigen diplomatie. Het is de bedoeling geweest dat men samen een inspanning zou doen om zich met één stem te laten horen, iedere keer als dat mogelijk is. De minister van buitenlandse zaken - van de Unie - zou als kerntaak hebben de gevoelens van de 25 landen van de Unie te delen, en vandaaruit te beginnen een standpunt te verdedigen met alle kracht die de Unie bindt. Het is een vooruitgang, geen oplossing voor alles. Het zal Frankrijk niet verhinderen zich te verzetten tegen elke militaire actie die niet gerechtvaardigd zou zijn door de verdediging van zijn belangen of van zijn waarden.

La politique étrangère.

Il n'a jamais été prévu que chacun des pays renonce à sa propre diplomatie. Il a été prévu que l'on faisait ensemble un effort pour s'exprimer d'une même voix, chaque fois que c'est possible. Le ministre des affaires étrangères -de l'Union- aura pour tâche essentielle de mettre en commun les sentiments des 25 pays de l'Union, et à partir de là de défendre un point de vue avec toute la force que confère l'Union. C'est un progrès, pas une solution à tout. Cela n'empêchera pas la France de s'opposer à toute action militaire qui ne serait pas justifiée par la défense de ses intérêts ou de ses valeurs.

[edit] De inzet van het referendum

Ik heb de ambitie dat deze Grondwet wordt aangenomen. Als Frankrijk hem niet zou goedkeuren, zou het, in elk geval gedurende een bepaalde tijd, ophouden politiek te bestaan in het hart van dit Europa. Dat is wat me zorgen baart. Dit is niet gebaseerd op reële argumenten, maar op stemmingen, of op een pessimisme dat geen bestaansrecht heeft. We hebben sinds twee en een half jaar de sterkst groeiende koers van de Europese Unie, en we zijn ook degenen die het meest klagen. Ik erken dat we ernstige problemen hebben van uitsluiting, werkloosheid, met name van jongeren. Maar het is duidelijk dat door Frankrijk te verzwakken, we onze problemen niet zullen oplossen. We zouden ze alleen maar verergeren. Dit alles verbaast mij, en wat mij nog meer moeite kost, is het pessimisme. We hebben een jeugd, een volk, dat, ondanks al zijn problemen, recht heeft om er trots op te zijn Frans te zijn, de ambitie om een leider te zijn, en dat het riskeert om achterop te raken. Ik begrijp het niet, en daar heb ik moeite mee.

L'enjeu du référendum.

J'ai l'ambition que cette Constitution soit adoptée. Si la France ne la votait pas, elle cesserait, du moins pendant un certain temps, d'exister politiquement au sein de cette Europe. C'est cela qui m'inquiète. Ceci se fonde non pas sur des arguments réels, mais sur des humeurs, ou sur un pessimisme qui n'a pas lieu d'être. Nous avons depuis deux ans et demi le taux de croissance le plus fort de l'ensemble de l'Union européenne, et nous sommes aussi ceux qui se plaignent le plus fort. Je reconnais que nous avons de graves problèmes d'exclusion, de chômage, notamment des jeunes. Mais il est évident qu'en affaiblissant la France on ne va pas régler nos problèmes. On ne fera que les empirer. Tout ceci me paraît étonnant, et ce qui me fait encore plus de peine, c'est le pessimisme. Nous avons une jeunesse, un peuple, qui a lieu, malgré toutes ses difficultés, d'être fier d'être français, l'ambition d'être un conducteur, et qui risque de se mettre à la remorque. Je ne le comprends pas, et cela me fait de la peine.

[edit] kopje

PLAATS HIER EEN (stukje van een) ARTIKEL VAN DE GRONDWET dat u wilt interpreteren (de kolommen van de tabel mag u naar eigen inzicht ook op een andere manier gebruiken)

[edit] subkopje

SCHRIJF HIER WAT DIT (stukje van het) artikel VOLGENS U INHOUDT (de kolommen van de tabel mag u naar eigen inzicht ook op een andere manier gebruiken)

[edit] kopje

PLAATS HIER EEN (stukje van een) ARTIKEL VAN DE GRONDWET dat u wilt interpreteren (de kolommen van de tabel mag u naar eigen inzicht ook op een andere manier gebruiken)

[edit] subkopje

SCHRIJF HIER WAT DIT (stukje van het) artikel VOLGENS U INHOUDT (de kolommen van de tabel mag u naar eigen inzicht ook op een andere manier gebruiken)

[edit] kopje

PLAATS HIER EEN (stukje van een) ARTIKEL VAN DE GRONDWET dat u wilt interpreteren (de kolommen van de tabel mag u naar eigen inzicht ook op een andere manier gebruiken)

[edit] subkopje

SCHRIJF HIER WAT DIT (stukje van het) artikel VOLGENS U INHOUDT (de kolommen van de tabel mag u naar eigen inzicht ook op een andere manier gebruiken)